ਜਨ੍ਮਾਂਤਰੇ ਵਸੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਂ ਯੋਗਿਨਾਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਤਦ੍ਧਰਾਦ੍ਰੋਣੌ ਜਗ੍ਮਤੁਃ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਸੁਖਾਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਧਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਯਸ਼ੋਦਾਨਂਦਯੋਰੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਚਰਿਤਂ ਤਵ
ਯਸ਼ੋਦਾ ਤੇ ਨੰਦ ਦੀ ਕਥਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਏਕਦਾ ਦੇਵਮਾਤਾ ਚ ਪੁष੍ਪੋਤ੍ਸਵਦਿਨੇ ਸਤੀ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਉਤਸਵ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ—
ਸੁਸ੍ਨਾਤਾ ਸੁਂਦਰੀ ਦੇਵੀ ਰਤ੍ਨਾਲਂਕਾਰ ਭੂषਿਤਾ
ਸੁੰਦਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਨੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਬਿਂਦੁਨਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਿਂਦੂਰਬਿਂਦੁਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਦਾ ਟਿੱਕਾ ਤੇ ਸਿੰਦੂਰ ਦੀ ਲਕੀਰ ਸੀ।
ਗਜਮੌਕ੍ਤਿਕਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਨਾਸਾਗ੍ਰਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸਦੀ ਨੱਕ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਨੱਕ ਦੀ ਨੌਕ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਵਕ੍ਰਭ੍ਰੂਭਂਗਿਨਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਕਜ੍ਜਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍ 4.9.
ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਵਕਰੀ ਭੌਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਕਾਜਲ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਕ੍ਵਬਿਂਬਾਧਰੌष੍ਠਂ ਚ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਸੁਂਦਰਂ ਸਦਾ
ਉਸਦੇ ਹੋਠ ਪੱਕੇ ਬਿੰਬ ਫਲ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਸੋਹਣੇ ਸਨ।
ਏਵਂਭੂਤਂ ਮੁਖਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਂਦਰੀ ਸ੍ਵਗृਹੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹੀ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਵਾਰ੍ਤਾਮਦਿਤਿਃ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਕਦ੍ਰੁਸਂਯੁਤਮ੍
ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਤੇ ਕਦਰੂ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੁਕੋਪ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸਾ ਹਤਾਸ਼ਾ ਰਤਿਕਾਤਰਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਈ, ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ।
ਨ ਦੇਵਾਲਯਯੋਗ੍ਯਾ ਸਾ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਧਰ੍ਮਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਉਹ ਮੰਦਰ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਪਰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਸਾ ਚਰਦ੍ਵਾਰਾ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਦੇਵਮਾਤਰਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਚਲਦੀ ਹੋਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਕਦ੍ਰੁਂ ਚ ਸਰ੍ਪਮਾਤਰਮ੍
ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਕਦਰੂ ਨੂੰ ਸਿਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਤ੍ਯਜ ਭੀਤਿਂ ਲਭ ਸੁਖਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਡਰ ਛੱਡ, ਸੁਖ ਪਾ; ਤੂੰ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖੇਗੀ।
ਵਾਂਛਾਂ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਚ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਚਕਾਰ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿਭੁਃ
ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਦਿਤਿਰ੍ਦੇਵਕੀ ਚੈਵ ਸਰ੍ਪਮਾਤਾ ਚ ਰੋਹਿਣੀ 4.9.
ਅਦਿਤੀ, ਦੇਵਕੀ, ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਤੇ ਰੋਹਿਨੀ—
ਰਹਸ੍ਯਂ ਗੋਪਨੀਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਗਦਿਤਂ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਰਾਜ਼ ਜੋ ਲੁਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਅਨਂਤਸ੍ਯਾਪ੍ਰਮੇਯਸ੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਿਰਸਃ ਪ੍ਰਭੋਃ
ਅਨੰਤ, ਜੋ ਅਣਗਣੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ—
ਜਗਾਮ ਗੋਕੁਲਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਵਸੁਦੇਵਾਜ੍ਞਯਾ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਗੋਕੁਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਦੇਵਕ੍ਯਾਃ ਸਪ੍ਤਮਂ ਗਰ੍ਭਂ ਮਾਯਾ ਕृष੍ਣਾਜ੍ਞਯਾ ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਮਾਇਆ ਨੇ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਗਰਭ ਸਥਾਨਾਂਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਚ ਤਦਾ ਗਰ੍ਭਂ ਕੈਲਾਸਂ ਸਾ ਜਗਾਮ ਹ
ਉਹ ਨੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸੁषਾਵ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਂ ਤਪ੍ਤਰੌਪ੍ਯਾਭਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਤਪਦੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਰੂਪ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਜਨ੍ਮਮਾਤ੍ਰੇਣ ਦੇਵਾ ਮੁਮੁਦਿਰੇ ਤਦਾ
ਉਸ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੀ, ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਜਯਸ਼ਬ੍ਦਂ ਸ਼ਂਖਸ਼ਬ੍ਦਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਦੇਵਾ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਜੈਕਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੀਤੀ।
ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਨਾਡੀਂ ਧਾਤ੍ਰੀ ਚ ਸ੍ਨਾਪਯਾਮਾਸ ਬਾਲਕਮ੍
ਧਾਈ ਨੇ ਨਾਡੀ ਕੱਟੀ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰਪੁਤ੍ਰੋਤ੍ਸਵਂ ਨਂਦਸ਼੍ਚਕਾਰ ਪਰਮਾਦਰਾਤ੍ 4.9.
ਨੰਦ ਨੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਤਸਵ ਕੀਤਾ।
ਧਨਾਨਿ ਨਾਨਾਵਸ੍ਤੂਨਿ ਤੈਲਂ ਸਿਂਦੂਰਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਧਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਾਨ, ਤੇਲ ਅਤੇ ਸਿੰਦੂਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਨ੍ਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਚ ਹਲਿਨੋ ਰੋਹਿਣੀਚਰਿਤਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਰੋਹਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕਰਤਬ ਵੀ ਦੱਸੇ।