ਪੁਰਾ ਕृਤਾ ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਗੋਲੋਕੇ ਰਾਧਯਾ ਸਹ
ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਾਧਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਿਹੜੀ ਵਾਅਦਾ ਹੋਈ ਸੀ?
ਕੀਦृਗ੍ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਨਾਮ ਮਣ੍ਡਲਂ ਕਿਂਵਿਧਂ ਵਦ
ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਨਾਮ ਦਾ ਥਾਂ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੰਡਲ ਕਿਵੇਂ ਹੈ, ਦੱਸੋ।
ਨਨ੍ਦਸ੍ਤਪਃ ਕਿਞ੍ਚਕਾਰ ਯਸ਼ੋਦਾ ਚਾਥ ਰੋਹਿਣੀ
ਨੰਦ ਨੇ ਕਿਹੜਾ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਯਸ਼ੋਦਾ ਤੇ ਰੋਹিণੀ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਪੀਯੂषਖਂਡਮਾਖ੍ਯਾਨਮਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਟੁਕੜਾ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਦੱਸੋ।
ਸ੍ਵਰਾਸਮਣ੍ਡਲਕ੍ਰੀਡਾਂ ਵਰ੍ਣਯ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਚ
ਉੱਚੀ ਲੌਕ ਦੀ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਦਾ ਵਰਣਨ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰੋ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੋ ਭਵਾਨ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯੋਗੀਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੁਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਧਾ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੋ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਹੋ।
ਤ੍ਵਯੈਵ ਵਰ੍ਣਿਤੌ ਪਾਦੌ ਵਿਲੀਨੌ ਤੁ ਯੁਵਾਂ ਹਰੇਃ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਉਹ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਹਰੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਏ ਹਨ।
ਨਰਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਾ ਵਯਂ ਨਵ ।।4.9.
ਨਰ ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕੇ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਨੌਂ, ਸਾਰੇ ਹੀ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹਾਂ।
ਅਹੋ ਗੋਲੋਕਨਾਥਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਕੇਨ ਵਰ੍ਣ੍ਯਤੇ
ਅਹੋ, ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੌਣ بیان ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸੂਕਰੋ ਵਾਮਨਃ ਕਲ੍ਕਿਰ੍ਬੌਦ੍ਧਃ ਕਪਿਲਮੀਨਕੌ
ਸੂਕਰ, ਵਾਮਨ, ਕਲਕੀ, ਬੁੱਧ, ਕਪਿਲ ਅਤੇ ਮੀਨ,
ਕੂਰ੍ਮੋ ਨृਸਿਂਹੋ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਵਿਰਾਡ੍ਵਿਭੁਃ
ਕੂਰਮ, ਨਰਸਿੰਘ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ—
ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਕਮਲਾਕਾਂਤੋ ਰੂਪਭੇਦਾਚ੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ
ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਰੂਪ ਦੇ ਫਰਕ ਕਰਕੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯੈਵ ਤੇਜੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਚਿਤ੍ਤੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੋਗਿਨਃ
ਯੋਗੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਸ ਹੀ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ृਣੁ ਵਿਪ੍ਰ ਵਰ੍ਣਯਾਮਿ ਯਸ਼ੋਦਾਨਨ੍ਦਯੋਸ੍ਤਪਃ
ਸੁਣੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਯਸ਼ੋਦਾ ਤੇ ਨੰਦ ਦੀ ਤਪस्या ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਵਸੂਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਨਨ੍ਦੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਤਪੋਧਨਃ
ਵਸੂਆਂ ਵਿੱਚ ਨੰਦ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦ੍ਰੋਣ ਸੀ, ਜੋ ਤਪस्या ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ ਸੀ।
ਰੋਹਿਣੀ ਸਰ੍ਪਮਾਤਾ ਚ ਕਦ੍ਰੂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਪਕਾਰਿਣੀ
ਰੋਹিণੀ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਸੀ, ਤੇ ਕਦਰੂ ਉਹ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਪ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਏਕਦਾ ਚ ਧਰਾ ਦ੍ਰੋਣੌ ਪਰ੍ਵਤੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਧਰਾ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਸਨ।
ਚਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ਚ ਤਪਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਰ੍षਾਣਾਮਯੁਤਂ ਮੁਨੇ 4.9.
ਉਥੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਨ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹਰਿਂ ਦ੍ਰੋਣੋ ਧਰਾ ਚੈਵ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਧਰਾ ਨੇ ਵੀ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਤਪਸੀਣੀ ਸੀ।
ਤੌ ਮਰ੍ਤੁਕਾਮੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਵਾਗ੍ਬਭੂਵਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਜਦ ਦੋਵੇਂ ਮਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰੇ ਵਸੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਂ ਯੋਗਿਨਾਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਤਦ੍ਧਰਾਦ੍ਰੋਣੌ ਜਗ੍ਮਤੁਃ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਸੁਖਾਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਧਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਯਸ਼ੋਦਾਨਂਦਯੋਰੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਚਰਿਤਂ ਤਵ
ਯਸ਼ੋਦਾ ਤੇ ਨੰਦ ਦੀ ਕਥਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਏਕਦਾ ਦੇਵਮਾਤਾ ਚ ਪੁष੍ਪੋਤ੍ਸਵਦਿਨੇ ਸਤੀ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਉਤਸਵ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ—
ਸੁਸ੍ਨਾਤਾ ਸੁਂਦਰੀ ਦੇਵੀ ਰਤ੍ਨਾਲਂਕਾਰ ਭੂषਿਤਾ
ਸੁੰਦਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਨੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਬਿਂਦੁਨਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਿਂਦੂਰਬਿਂਦੁਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਦਾ ਟਿੱਕਾ ਤੇ ਸਿੰਦੂਰ ਦੀ ਲਕੀਰ ਸੀ।
ਗਜਮੌਕ੍ਤਿਕਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਨਾਸਾਗ੍ਰਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸਦੀ ਨੱਕ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਨੱਕ ਦੀ ਨੌਕ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਵਕ੍ਰਭ੍ਰੂਭਂਗਿਨਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਕਜ੍ਜਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍ 4.9.
ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਵਕਰੀ ਭੌਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਕਾਜਲ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਕ੍ਵਬਿਂਬਾਧਰੌष੍ਠਂ ਚ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਸੁਂਦਰਂ ਸਦਾ
ਉਸਦੇ ਹੋਠ ਪੱਕੇ ਬਿੰਬ ਫਲ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਸੋਹਣੇ ਸਨ।
ਏਵਂਭੂਤਂ ਮੁਖਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਂਦਰੀ ਸ੍ਵਗृਹੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹੀ।