ਉਪਵਾਸਾਂਗਭੂਤਂ ਚ ਫਲਦਂ ਸਿਦ੍ਧਿਕਾਰਣਮ੍
ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਫਲਹਾਨਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕृਤੇ ਧਾਰਣਪਾਰਣੇ
ਜੇ ਧਾਰਣ ਅਤੇ ਪਾਰਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨਾ ਮੰਨੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਫਲ ਖੋ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਸ਼ਾਯਾਂ ਪਾਰਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਨਿਸ਼ਾਮ੍ 4.8.
ਰਾਤ ਨੂੰ ਪਾਰਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਮਹਾ-ਰਾਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਂਮਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦृਤੇ ਵੈ ਰੋਹਿਣੀ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਸਭ ਦੀ ਮੰਨਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰੋਹਿਣੀ ਵਰਤ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ।
ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਗਰ੍ਭਵਾਸਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਵ੍ਰਤੀ
ਵਰਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਥੇ ਗਰਭ-ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਭਵੇਦ੍ਬੁਧੇਂਦੁਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਰ੍ਕ੍ਸ਼ਸਂਯੁਤਾ
ਇਹ ਵਰਤ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਬੁਧ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਜਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ 'ਤੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਂ ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਰਤੀ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਂਸਾਂ ਕੋਟਿਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍
ਉਥੇ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਕਰੇ ਅਤੇ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੇ।
ਕृਤੇਨੈਵੋਪਵਾਸੇਨ ਪ੍ਰੀਤੋ ਭਵਤਿ ਮਾਧਵਃ
ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਾਧਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਫਲਂ ਦਦਾਤਿ ਦੈਤ੍ਯਾਰਿਰ੍ਜਯਨ੍ਤੀਵ੍ਰਤਸਂਭਵਮ੍
ਦੇਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕੁਰ੍ਵਾਣੋ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਚ ਲਭਤੇ ਸਦृਸ਼ਂ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਧਨ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਨ੍ਯਾਤ੍ਪੁਰਾਕृਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਚੋਪਵਾਸਾਰ੍ਜਿਤਂ ਫਲਮ੍
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਮਾਇਆ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਫਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਿਥਿਭਾਂਤੇ ਚ ਪਾਰਣਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤਿਥੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਾਰਣ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤृਤੀਯੇऽਹ੍ਨਿ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਾਰਣਂ ਕੁਰੁਤੇ ਬੁਧਃ 4.8.
ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਮুনি-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਬੁਧਮਾਨ ਪਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਲਭਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਨਾਰਦ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਪੁਂਸਾਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨਾਮੋਦਨਸ੍ਯ ਚ ਕਾ ਕਥਾ
ਜਦ ਮਰਦਾਂ ਲਈ ਮਨਾਹ ਖਾਣਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਵਲ ਖਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ ਹੈ।
ਨਾਡੀਨਾਂ ਤਦੁਭੇ ਸਨ੍ਧ੍ਯੇ ਦਿਵਸਾਦ੍ਯਂਤਸਂਜ੍ਞਿਤੇ
ਨਾਡੀਆਂ ਦੇ ਦੋ ਸੰਧੀਆਂ, ਜੋ ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਕृਤਾਤ੍ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇੱਕ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਾਤ੍ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸ ਭਵੇਨ੍ਮਾਤृਗਾਮੀ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸ਼ਤਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਹ ਮਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੌ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਕਤਲ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਰ੍ਹਸ਼੍ਚਾਸ਼ੁਚਿਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਦੈਵੇ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ਚ ਕਰ੍ਮਣਿ
ਉਹ ਅਯੋਗ ਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ, ਦੈਵੀ ਤੇ ਪਿਤਰੀ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ।
ਕृਮਿਭਿਃ ਸ਼ੂਲਤੁਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਂष੍ਟ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਹ ਨੁਕੀਲੇ ਬੰਢੇ ਤੇ ਤਿੱਖੀ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਕੀੜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਖਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਿष੍ਠਾਯਾਂ ਚ ਕृਮਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ 4.8.
ਉਹ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਗੰਦ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਾਪਦਃ ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸृਗਾਲਃ ਸਪ੍ਤ ਜਨ੍ਮ ਚ
ਉਹ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਿੱਦੜ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰੋ ਮੂਕੋ ਗਲਤ੍ਕੁष੍ਠੀ ਸਦਾਤੁਰਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਗੂੰਗਾ ਮਨੁੱਖ, ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗੀ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਖੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਂਤੇ ਚ ਭਵੇਦ੍ਦਸ੍ਯੁਰ੍ਧਰ੍ਮਹੀਨਸ਼੍ਚ ਗृਧ੍ਰਕਃ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚੋਰ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਤੇ ਗਿੱਧ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭਵੇਦ੍ਦੇਵਲਕੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਸਦਾऽਸ਼ੁਚਿਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਦੇਵਲਕਾ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਦ੍ਧਨਾਨਿ ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਦ੍ਭੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਜਿੰਨਾ ਧਨ ਖਾਇਆ, ਓਨਾ ਜਾਂ ਦੋਹਣਾ ਵੱਧ ਕੇ ਧਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਸਂਖ੍ਯਾਕਾਨ੍ਯਥਾਰ੍ਥਂ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤੇ ਨਰਃ ਵ੍ਰਤੋਪਵਾਸਪੂਜਾਨਾਂ ਵਿਧਾਨਮਕृਤੇ ਚ ਯਤ੍
ਜੇ ਵ੍ਰਤ, ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਪੂਜਾ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨਾ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਸ ਪਾਪ ਲਈ ਬਾਰਾਂ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਨਨ੍ਦਃ ਕਿਂ ਚਕਾਰ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਨੰਦ ਆਪਣੇ ਘਰ ਗਿਆ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਕਿਞ੍ਚਕਾਰ ਹਰਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਤਿਵਰ੍षਸ੍ਥਿਤਿਃ ਪ੍ਰਭੋਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਉਥੇ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕਿੰਨੇ ਸਾਲ ਰਹੇ?