ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਚਾਹ੍ਨਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਂ ਮੁਦਾ
ਸਵੇਰੇ, ਅਹਿਨਿਕ ਕਰਕੇ, ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸਮਾਲੋਚ੍ਯ ਸਂਹਿਤਾਂ ਚ ਪੁਰਾਤਨੀਮ੍
ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਸੰਹਿਤਾ ਨੂੰ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸੇ ਜਾਗਰਣੇ ਵ੍ਰਤੇ ਕਿਂ ਵਾ ਫਲਂ ਮੁਨੇ 4.8.
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਪਵਾਸ, ਜਾਗਣਾ ਜਾਂ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਦਾ ਕੀ ਫਲ ਹੈ?
ਸ ਏਵ ਮੁਖ੍ਯਕਾਲਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਜਾਤਃ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਿਃ
ਉਸ ਮੁੱਖ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਹਰੀ ਆਪ ਹੀ ਉਥੇ ਜਨਮ ਲਿਆ ਸੀ।
ਜਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਚ ਕੁਰੁਤੇ ਜਯਂਤੀ ਤੇਨ ਸਂਸ੍ਮृਤਾ
ਉਹ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦਿਨ ਜਯੰਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਪਵਾਦਃ ਕਾਲੋऽਯਂ ਪ੍ਰਧਾਨਃ ਸਰ੍ਵਸਂਮਤਃ
ਇਹ ਸਮਾਂ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਮਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਸ਼੍ਚੋਪੋष੍ਯ ਵ੍ਰਤਂ ਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਉਥੇ ਜਾਗ ਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—
ਵਰ੍ਜਨੀਯਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸਪ੍ਤਮੀਸਹਿਤਾष੍ਟਮੀ ਅਵਿਦ੍ਧਾਯਾਂ ਕऋਕ੍ਸ਼ਾਯਾਂ ਜਾਤੋ ਦੇਵਕਿਨਂਦਨਃ
ਸੱਤਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਗੁਪ੍ਤੇਤਿਵਿਸ਼ਿष੍ਟਂ ਮਂਗਲਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਇਹ ਵੈਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਮੰਗਲਮਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
ਤਿਥ੍ਯਂਤੇ ਚ ਹਰਿਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਵ੍ਰਤੀ
ਤਿਥੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਉਪਵਾਸਾਂਗਭੂਤਂ ਚ ਫਲਦਂ ਸਿਦ੍ਧਿਕਾਰਣਮ੍
ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਫਲਹਾਨਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕृਤੇ ਧਾਰਣਪਾਰਣੇ
ਜੇ ਧਾਰਣ ਅਤੇ ਪਾਰਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨਾ ਮੰਨੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਫਲ ਖੋ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਸ਼ਾਯਾਂ ਪਾਰਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਨਿਸ਼ਾਮ੍ 4.8.
ਰਾਤ ਨੂੰ ਪਾਰਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਮਹਾ-ਰਾਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਂਮਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦृਤੇ ਵੈ ਰੋਹਿਣੀ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਸਭ ਦੀ ਮੰਨਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰੋਹਿਣੀ ਵਰਤ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ।
ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਗਰ੍ਭਵਾਸਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਵ੍ਰਤੀ
ਵਰਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਥੇ ਗਰਭ-ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਭਵੇਦ੍ਬੁਧੇਂਦੁਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਰ੍ਕ੍ਸ਼ਸਂਯੁਤਾ
ਇਹ ਵਰਤ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਬੁਧ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਜਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ 'ਤੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਂ ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਰਤੀ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਂਸਾਂ ਕੋਟਿਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍
ਉਥੇ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਕਰੇ ਅਤੇ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੇ।
ਕृਤੇਨੈਵੋਪਵਾਸੇਨ ਪ੍ਰੀਤੋ ਭਵਤਿ ਮਾਧਵਃ
ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਾਧਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਫਲਂ ਦਦਾਤਿ ਦੈਤ੍ਯਾਰਿਰ੍ਜਯਨ੍ਤੀਵ੍ਰਤਸਂਭਵਮ੍
ਦੇਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕੁਰ੍ਵਾਣੋ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਚ ਲਭਤੇ ਸਦृਸ਼ਂ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਧਨ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਨ੍ਯਾਤ੍ਪੁਰਾਕृਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਚੋਪਵਾਸਾਰ੍ਜਿਤਂ ਫਲਮ੍
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਮਾਇਆ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਫਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਿਥਿਭਾਂਤੇ ਚ ਪਾਰਣਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤਿਥੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਾਰਣ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤृਤੀਯੇऽਹ੍ਨਿ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਾਰਣਂ ਕੁਰੁਤੇ ਬੁਧਃ 4.8.
ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਮুনি-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਬੁਧਮਾਨ ਪਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਲਭਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਨਾਰਦ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਪੁਂਸਾਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨਾਮੋਦਨਸ੍ਯ ਚ ਕਾ ਕਥਾ
ਜਦ ਮਰਦਾਂ ਲਈ ਮਨਾਹ ਖਾਣਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਵਲ ਖਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ ਹੈ।
ਨਾਡੀਨਾਂ ਤਦੁਭੇ ਸਨ੍ਧ੍ਯੇ ਦਿਵਸਾਦ੍ਯਂਤਸਂਜ੍ਞਿਤੇ
ਨਾਡੀਆਂ ਦੇ ਦੋ ਸੰਧੀਆਂ, ਜੋ ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਕृਤਾਤ੍ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇੱਕ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਾਤ੍ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸ ਭਵੇਨ੍ਮਾਤृਗਾਮੀ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸ਼ਤਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਹ ਮਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੌ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਕਤਲ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਰ੍ਹਸ਼੍ਚਾਸ਼ੁਚਿਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਦੈਵੇ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ਚ ਕਰ੍ਮਣਿ
ਉਹ ਅਯੋਗ ਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ, ਦੈਵੀ ਤੇ ਪਿਤਰੀ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ।