ਮਹੀਂ ਗਤਾਯਾਂ ਰਾਧਾਯਾਂ ਗੋਪੀਭਿਃ ਸਹ ਗੋਪਕੈਃ
ਰਾਧਾ ਗੋਪੀਆਂ ਤੇ ਗੋਪਿਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆ ਗਈ।
ਸਂਭਾष੍ਯ ਗੋਪਾਨ੍ਗੋਪੀਸ਼੍ਚ ਨਿਯੋਜ੍ਯ ਸ੍ਵੀਯਕਰ੍ਮਣਿ
ਉਸ ਨੇ ਗੋਪਿਆਂ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ 'ਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਦ੍ਯਦਪਤ੍ਯਂ ਚ ਦੇਵਕੀਵਸੁਦੇਵਯੋਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ-ਜੋ ਬੱਚੇ ਦੇਵਕੀ ਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਹੋਏ ਸਨ,
ਸ਼ੇषਾਂਸ਼ਂ ਸਪ੍ਤਮਂ ਗਰ੍ਭਂ ਮਾਯਯਾऽऽਕृष੍ਯ ਗੋਕੁਲੇ
ਸੱਤਵਾਂ ਗਰਭ, ਜੋ ਸ਼ੇਸ਼ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਮਾਇਆ ਨੇ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ।
ਫਲਂ ਜਯਂਤੀਯੋਗਸ੍ਯ ਸਾਮਾਨ੍ਯੇਨੈਵ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੁਣ ਜਯੰਤੀ-ਯੋਗ ਦਾ ਫਲ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਹੈ।
ਕੋ ਵਾ ਦੋषੋऽਪ੍ਯਕਰਣੇ ਭੋਜਨੋ ਵਾ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿਹੜਾ ਦੋਸ਼ ਹੈ?
ਵ੍ਰਤਂ ਪੂਜਾਵਿਧਾਨਂ ਚ ਸਂਯਮਸ੍ਯ ਚ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੁਣ, ਵਰਤ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਅਤੇ ਸੰਜਮ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਰਹੀ ਹੈ।
ਅਰੁਣੋਦਯਵੇਲਾਯਾਂ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਪਰੇऽਹਨਿ
ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਉਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਃਕृਤ੍ਯ ਸਂਵਿਧਾਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਂਕਲ੍ਪਮਾਚਰੇਤ੍
ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਕੰਮ ਨਿਬੜਾ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਵਾਦਿਦਿਵਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਯਤ੍ਫਲਂ ਸ੍ਨਾਨਪੂਜਨੈਃ
ਮਨੂ ਆਦਿ ਦੇ ਦਿਨ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯਾਂ ਤਿਥੌ ਵਾਰਿਮਾਤ੍ਰਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਤਿਥੀ ਤੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇਕ ਬੂੰਦ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਿਤ੍ਯਕ੍ਰਿਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਸੂਤਿਕਾਗृਹਮ੍
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਨਿਤ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਸੂਤਿਕਾ ਘਰ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਨਾਭਿਚ੍ਛੇਦਨਕਰ੍ਤਨਮ੍
ਉਥੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਨਾਭੀ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਨ ਵੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਾਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਚਾਰੂਣਿ ਸੋਪਚਾਰਾਣਿ षੋਡਸ਼ 4.8.
ਪੂਜਾ ਲਈ ਸਮਾਨ, ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਅਤੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਉਪਚਾਰ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਜਾਤੀਫਲਂ ਚ ਕਂਕੋਲਂ ਦਾਡਿਮਂ ਸ਼੍ਰੀਫਲਂ ਤਥਾ
ਜਾਤੀਫਲ, ਕਮਕੋਲ, ਦਾਦੀਮ ਅਤੇ ਨਾਰੀਅਲ ਵੀ ਰੱਖੋ।
ਆਸਨਂ ਵਸਨਂ ਪਾਦ੍ਯਂ ਮਧੁਪਰ੍ਕਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਆਸਨ, ਵਸਤ੍ਰ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਮਧੁਪਰਕ ਵੀ ਰੱਖੋ।
ਗਂਧਂ ਪੁष੍ਪਂ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਤਾਂਬੂਲਮਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਭੋਗ, ਤੰਬੂਲ ਅਤੇ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਲੇਪ ਵੀ ਰੱਖੋ।
ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਧृਤ੍ਵਾ ਧੌਤੇ ਚ ਵਾਸਸੀ
ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਸਾਫ਼ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ,
ਘਟਸ੍ਯਾਰੋਪਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਂਚ ਦੇਵਤਾਃ
ਘੜਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਪੰਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਵਸੁਦੇਵਂ ਦੇਵਕੀਂ ਚ ਯਸ਼ੋਦਾਂ ਨਂਦਮੇਵ ਚ
ਵਸੁਦੇਵ, ਦੇਵਕੀ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਅਤੇ ਨੰਦ,
ਰੋਹਿਣੀਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਚੈਵ ਅष੍ਟਮੀਂ ਸ੍ਥਾਨਦੇਵਤਾਮ੍
ਰੋਹਿਣੀ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦੀ ਸਥਾਨ ਦੇਵੀ,
ਪੁष੍ਪਕਂ ਮਸ੍ਤਕੇ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਫੁੱਲ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਮਨ ਵਿਚ ਫਿਰ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕਥਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕੁਮਾਰਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ ।। 4.8.
ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਬਾਲਂ ਨੀਲਾਂਬੁਜਾਭਮਤਿਸ਼ਯਰੁਚਿਰਂ ਸ੍ਮੇਰਵਕ੍ਤ੍ਰਾਂਬੁਜਂ ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਾਨਂਤਧਰ੍ਮੈਃ ਕਤਿਕਤਿਦਿਵਸੈਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਂ ਪਰਂ ਯਤ੍
ਉਹ ਬੱਚਾ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗਾ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ, ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲਾ ਕਮਲ-ਮੁਖ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ, ਅਣਗਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਕਈ ਦਿਨ ਤੱਕ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਂ ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਆਸਨਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋਭਾਢ੍ਯਂ ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਮਣਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਸੋਹਣੀ, ਚੰਗੀ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਆਸਨ।
ਵਸਨਂ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੌਚਂ ਚ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਕਪੜੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣੇ ਹੋਏ।
ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਜਲਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿਚ ਪੈ ਰਿਹਾ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ।
ਮਧੁਸਰ੍ਪਿਰ੍ਦਧਿਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਸਂਯੁਤਂ ਪਰਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਹਦ, ਘੀ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਤੇ ਚੀਨੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ।
ਦੂਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪੁष੍ਪਂ ਸ੍ਵਚ੍ਛਤੋਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਦੂਬ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।