ਘਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਯਵਨਂ ਮੁਚੁਕੁਨ੍ਦਸ੍ਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਯਵਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਮੁਚੁਕੁੰਦ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਹੋਈ।
ਉਦ੍ਵਾਹਂ ਰਾਜਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਚ षੋਡਸ਼
ਸੋਲ੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਹੋਈ।
ਮਿਤ੍ਰੋਪਕਰਣਂ ਚੈਵ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦਾਹਨਮ੍
ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਅਤੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਹੋਇਆ।
ਪਾਰਿਜਾਤਸ੍ਯ ਹਰਣਂ ਯਦ੍ਯਤ੍ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਾਨਿ ਚ
ਪਾਰਿਜਾਤ ਰੁੱਖ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਸਂਭਾषਣਂ ਚ ਬਂਧੂਨਾਂ ਯਜ੍ਞਸਂਪਾਦਨਂ ਪਿਤੁਃ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਗੋਪਿਕਾਨਾਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਯਜਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਥੇ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤੁਭ੍ਯਮਾਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਸਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ 4.6.
ਤੈਨੂੰ ਆਤਮਕ ਗਿਆਨ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਸੱਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੇਗਾ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪੁਨਰਾਗਮਨਂ ਵ੍ਰਜੇ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵ੍ਰਜ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਆਉਣ ਹੋਵੇਗਾ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਮੀਲਨ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸ਼ਤਵਰ੍षਾਂਤਰੇ ਸਾਧ੍ਯਮੇਤਦੇਵ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਪੱਕਾ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪੁਨਃ ਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਗੋਪੀਨਾਂ ਸ਼ੋਕਸਂਮਾਰ੍ਜਨਂ ਪਰਮ੍
ਮਾਪਿਆਂ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਮੁੜ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਸਹਾਪਿ ਗੋਲੋਕਂ ਗੋਪੈਰ੍ਗੋਪੀਭਿਰੇਵ ਚ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਗੋਪਾਂ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਸਮੇਤ ਗੋਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗਾ।
ਵੈਕੁਂਠਗਮਨਂ ਰਾਧੇ ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਰਾਧੇ, ਨਿਤ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਵੈਕੁੰਠ ਵੱਲ ਜਾਨਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚੈਵ ਦੇਵੀਨਾਮਂਸ਼ਾ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਸ੍ਵਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣਗੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਂ ਚ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਗਾ-ਮੰਦਾ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਸਭ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਧਾਂ ਸ੍ਵਵਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾਇਆ।
ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਰ੍ਦੇਵਾਨ੍ਦੇਵੀਂ ਚ ਸਮਯੋਚਿਤਮ੍ 4.6.
ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬੋਲੇ।
ਗਚ੍ਛ ਪਾਰ੍ਵਤਿ ਕੈਲਾਸਂ ਸੁਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਮਿ ਨਾ ਸਹ
ਪਾਰਵਤੀ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਕੈਲਾਸ ਜਾ।
ਭਵਿਤਾ ਕਲਯਾ ਜਨ੍ਮ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਵ੍ਰਜ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਮੇਰੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਸਭ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਂ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਸ੍ਰੀਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਹਰਿਣਾ ਯੋਜਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਮਹੀਂ ਯਯੁਃ
ਹਰੀ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆ ਗਏ।
ਉਵਾਚ ਰਾਧਿਕਾਂ ਕृष੍ਣੋ ਵृषਭਾਨੁਗृਹਂ ਵ੍ਰਜ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਰਾਧਿਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੂ ਦੇ ਘਰ ਜਾ।'
ਅਹਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮਥੁਰਾਂ ਵਸੁਦੇਵਾਲਯਂ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਪਿਆਰੀ, ਮੈਂ ਮਥੁਰਾ, ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਘਰ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਰਾਧਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਰਕ੍ਤਪਂਕਜਲੋਚਨਾ
ਰਾਧਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਤੇ ਨਮੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀ।
ਸ੍ਥਾਯਂਸ੍ਥਾਯਂ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਯਾਂਤੀ ਗਤ੍ਵਾਗਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੁਕਦੀ, ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੀ ਤੇ ਮੁੜ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ।
ਪਪੌ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਚਕੋਰਾਭ੍ਯਾਂ ਨਿਮੇषਰਹਿਤਾ ਸਤੀ
ਚਕੋਰਾ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ ਬਿਨਾ ਝਪਕਾਏ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਗਾਹਾਂ ਨਾਲ ਪੀ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਸਪ੍ਤਧਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ 4.6.
ਫਿਰ ਪਰਮਈਸ਼ਵਰੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ।
ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ਗੋਪਿਕਾਨਾਂ ਚ ਤ੍ਰਿਃਸਪ੍ਤਸ਼ਤਕੋਟਯਃ
ਇੱਕ ਸੌ ਸੱਤਰ ਕਰੋੜ ਗੋਪੀਆਂ ਆ ਗਈਆਂ।
ਗੋਪਾਨਾਂ ਗੋਪਿਕਾਨਾਂ ਚ ਸਮੂਹੈਃ ਸਹ ਰਾਧਿਕਾ
ਗੋਪਿਆਂ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਰਾਧਿਕਾ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਵਯਸ੍ਯਾਭਿਰ੍ਗੋਪੀਭਿਃ ਸਹ ਸੁਂਦਰੀ
ਸੁੰਦਰ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਬਤੀ ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਥ ਸੀ।
ਹਰਿਣਾ ਯੋਜਿਤਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨਂਦਗੋਕੁਲਮ੍
ਹਰੀ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਉਹ ਨੰਦ ਦੇ ਗੋਕੁਲ ਚਲੇ ਗਏ।