ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਸਾਰਕੇਯੂਰਕਰਕਂਕਣਭੂषਿਤਾਮ੍ 4.6.
ਉਹ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਕੰਗਣ ਤੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ।
ਨਿਤਂਬਕਠਿਨਸ਼੍ਰੋਣੀਂ ਪੀਨੋਨ੍ਨਤਕੁਚਾਨਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਨੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਉਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਕਜ੍ਜਲੋਜ੍ਜਲਰੇਖਾਕ੍ਤਸ਼ਰਤ੍ਪਂਕਜਲੋਚ ਨਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਕਾਜਲ ਨਾਲ ਲਕੀਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈਆਂ, ਸ਼ਰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕੰਵਲ ਵਾਂਗ ਸਨ।
ਮੁਕ੍ਤਾਪਂਕ੍ਤਿਪ੍ਰਭਾਮੁष੍ਟਦਂਤਰਾਜਿਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਕ੍ਸ਼ੀਂਦ੍ਰਚਂਚੁਨਾਸਾਗ੍ਰਗਜੇਂਦ੍ਰਮੌਕ੍ਤਿਕਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਕੋਨੇ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਸੂੰਡ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸਿਂਹਪृष੍ਠਸਮਾਰੂਢਾਂ ਸੁਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਾਂ ਮੁਦਾ
ਉਹ ਸਿੰਘ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠੀ ਸੀ।
ਸੁਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਾ ਦੇਵੀ ਸਮੁਵਾ ਸ ਵਰਾਨਨਾਃ
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਈ।
ਨਨਾਮ ਸ਼ਂਕਰਂ ਧਰ੍ਮਮਨਂਤਂ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਧਰਮ, ਅੰਤਹੀਨ ਅਤੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਸ਼ਿषਂ ਚ ਦਦੁਰ੍ਦੇਵਾ ਵਾਸਯਾਮਾਸੁਰਂਤਿਕੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬੈਠਾ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਦੇਵਾਃ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਹਰੇਃ
ਦੇਵਤੇ ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਉਵਾਚ ਕਮਲਾਂ ਕृष੍ਣਃ ਸ੍ਮੇਰਾਨਨਸਰੋਰੁਹਃ 4.6.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਮਸਕਰਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਕਮਲਾ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਵੈਦਰ੍ਭ੍ਯਾ ਉਦਰੇ ਜਨ੍ਮ ਲਭ ਦੇਵਿ ਸਨਾ ਤਨਿ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ।
ਤਾ ਦੇਵ੍ਯਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਜਲਦੀ ਉਠ ਗਈਆਂ।
ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਪਾਰ੍ਵਤੀਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਾਗਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵਤਾਃ
ਹੇ ਵੈਦਕਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਪਾਰਵਤੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਵਾਕ — ਇਹ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇਵੀਆਂ ਹਨ।
ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਂਭਾषਯਾਮਾਸੁਃ ਸਂਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਗੋਪਕਨ੍ਯਕਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮੁਵਾਚ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਉਥੇ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਉਦਰੇ ਚ ਯਸ਼ੋਦਾਯਾਃ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਨਂਦਰੇਤਸਾ
ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ, ਨੰਦ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਸੁਭਾਗੀ ਜਨਮ ਲਵੇਗੀ।
ਗ੍ਰਾਮੇ ਗ੍ਰਾਮੇ ਚ ਪੂਜਾਂ ਤੇ ਕਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਭੂਤਲੇ
ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਰ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਵਾਂਗਾ।
ਤਤ੍ਰਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵੀਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਉਥੇ, ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇਵੀ ਵਜੋਂ, ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਣਗੇ।
ਤ੍ਵਦ੍ਭੂਮਿਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸੂਤਿਕਾਮਂਦਿਰੇ ਸ਼ਿਵੇ
ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਸੂਤੀ ਘਰ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਹੀ,
ਕਂਸਦਰ੍ਸ਼ਨ ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਗਮਿष੍ਯਸਿ ਸ਼ਿਵਾਂਤਿਕਮ੍ 4.6.
ਕੇਵਲ ਕਾਂਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸ਼ਿਵਾ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਸ੍ਤੂਰ੍ਣਮੁਵਾਚ ਚ षਡਾਨਨਮ੍
ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਸ੍ਰੀ ਹਰੀ ਨੇ ਛੇ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਬੋਲਿਆ।
ਜਾਂਬਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਗਰ੍ਭੇ ਚ ਲਭ ਜਨ੍ਮ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਜਾਂਬਵਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਜਨਮ ਲਓ।
ਭਾਰਹਾਰਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵਸੁਧਾਯਾਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਜ਼ਰੂਰ ਹਟਾਵਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗੋਪਾ ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਾਰਦ ਪੁਟਾਂਜਲਿਰ੍ਜਗਤ੍ਕਾਂਤਮੁਵਾਚ ਵਿਨ ਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਦੇਵਤੇ, ਦੇਵੀਆਂ, ਗੋਪ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਉਥੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਆਜ੍ਞਾਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਭਾਗ ਕਸ੍ਯ ਕੁਤ੍ਰ ਸ੍ਥਲਂ ਭੁਵਿ
ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਹੁਕਮ ਕਰੋ ਕਿ ਕਿਸ ਦਾ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਥਾਂ ਹੋਵੇ।
ਸ ਭृਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਭਕ੍ਤ ਈਸ਼੍ਵਰਾਜ੍ਞਾਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਸੇਵਕ ਤੇ ਭਗਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਤ੍ਰ ਕਸ੍ਯਾਭਿਦੇਯਂ ਚ ਵਿषਯਂ ਚ ਮਹੀਤਲੇ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਤੇ ਕਿਸ ਨੂੰ ਨਾਂ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਮਿਲੇ?
ਯਤ੍ਰ ਯਸ੍ਯਾਵਕਾਸ਼ਂ ਚ ਕਥਯਾਮਿ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਮੈਂ ਕਹਾਂਗਾ, ਕਿਰਮਵਾਰ, ਕਿ ਕਿੱਥੇ ਤੇ ਕਿਸ ਲਈ ਮੌਕਾ ਹੈ।
ਸ਼ਂਬਰਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਯਾ ਚ ਛਾਯਾਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ 4.6.
ਜੋ ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਛਾਂਵੇਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ—