ਮਣੀਂਦ੍ਰਸਾਰਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ 4.6.
ਉਹ ਰਥ ਚੋਟੀ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੁਧ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਸਾਰਕਲਸ਼ਸਮੂਹੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਘੜੇ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਹਸ੍ਰਚਕ੍ਰਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਮਨੋਯਾਯਿ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਹਜ਼ਾਰ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ, ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਸੀ।
ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਵਜ੍ਰਾਣਾਂ ਸਮੂਹੇਨ ਸਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਹ ਮੋਤੀ, ਲਾਲ ਤੇ ਹੀਰੇ ਦੀਆਂ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਰਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਰਥ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸੀ।
ਪਂਚਾਸ਼ਦ੍ਯੋਜਨੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤृਤਮ੍
ਉਹ ਪੰਜਾਹ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਤੇ ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾਂ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਦੇਵੀਂ ਰਤ੍ਨਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਕ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦੇਖਿਆ।
ਤੇਜਃਸ੍ਵਰੂਪਾ ਮਤੁਲਾਂ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਮੀਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਉਹ ਤੇਜ ਰੂਪ, ਬੇਮਿਸਾਲ, ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਸਰਵੋਚ ਇਸ਼ਵਰੀ ਸੀ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲਕਾ ਮੁਸਕਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ।
ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਰਚਿਤਕ੍ਵਣਨ੍ਮਞ੍ਜੀਰਰਂਜਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਘੁੰਘਰੂ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਸਾਰਕੇਯੂਰਕਰਕਂਕਣਭੂषਿਤਾਮ੍ 4.6.
ਉਹ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਕੰਗਣ ਤੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ।
ਨਿਤਂਬਕਠਿਨਸ਼੍ਰੋਣੀਂ ਪੀਨੋਨ੍ਨਤਕੁਚਾਨਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਨੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਉਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਕਜ੍ਜਲੋਜ੍ਜਲਰੇਖਾਕ੍ਤਸ਼ਰਤ੍ਪਂਕਜਲੋਚ ਨਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਕਾਜਲ ਨਾਲ ਲਕੀਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈਆਂ, ਸ਼ਰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕੰਵਲ ਵਾਂਗ ਸਨ।
ਮੁਕ੍ਤਾਪਂਕ੍ਤਿਪ੍ਰਭਾਮੁष੍ਟਦਂਤਰਾਜਿਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਕ੍ਸ਼ੀਂਦ੍ਰਚਂਚੁਨਾਸਾਗ੍ਰਗਜੇਂਦ੍ਰਮੌਕ੍ਤਿਕਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਕੋਨੇ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਸੂੰਡ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸਿਂਹਪृष੍ਠਸਮਾਰੂਢਾਂ ਸੁਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਾਂ ਮੁਦਾ
ਉਹ ਸਿੰਘ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠੀ ਸੀ।
ਸੁਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਾ ਦੇਵੀ ਸਮੁਵਾ ਸ ਵਰਾਨਨਾਃ
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਈ।
ਨਨਾਮ ਸ਼ਂਕਰਂ ਧਰ੍ਮਮਨਂਤਂ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਧਰਮ, ਅੰਤਹੀਨ ਅਤੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਸ਼ਿषਂ ਚ ਦਦੁਰ੍ਦੇਵਾ ਵਾਸਯਾਮਾਸੁਰਂਤਿਕੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬੈਠਾ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਦੇਵਾਃ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਹਰੇਃ
ਦੇਵਤੇ ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਉਵਾਚ ਕਮਲਾਂ ਕृष੍ਣਃ ਸ੍ਮੇਰਾਨਨਸਰੋਰੁਹਃ 4.6.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਮਸਕਰਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਕਮਲਾ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਵੈਦਰ੍ਭ੍ਯਾ ਉਦਰੇ ਜਨ੍ਮ ਲਭ ਦੇਵਿ ਸਨਾ ਤਨਿ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ।
ਤਾ ਦੇਵ੍ਯਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਜਲਦੀ ਉਠ ਗਈਆਂ।
ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਪਾਰ੍ਵਤੀਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਾਗਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵਤਾਃ
ਹੇ ਵੈਦਕਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਪਾਰਵਤੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਵਾਕ — ਇਹ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇਵੀਆਂ ਹਨ।
ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਂਭਾषਯਾਮਾਸੁਃ ਸਂਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਗੋਪਕਨ੍ਯਕਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮੁਵਾਚ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਉਥੇ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਉਦਰੇ ਚ ਯਸ਼ੋਦਾਯਾਃ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਨਂਦਰੇਤਸਾ
ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ, ਨੰਦ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਸੁਭਾਗੀ ਜਨਮ ਲਵੇਗੀ।
ਗ੍ਰਾਮੇ ਗ੍ਰਾਮੇ ਚ ਪੂਜਾਂ ਤੇ ਕਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਭੂਤਲੇ
ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਰ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਵਾਂਗਾ।
ਤਤ੍ਰਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵੀਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਉਥੇ, ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇਵੀ ਵਜੋਂ, ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਣਗੇ।
ਤ੍ਵਦ੍ਭੂਮਿਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸੂਤਿਕਾਮਂਦਿਰੇ ਸ਼ਿਵੇ
ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਸੂਤੀ ਘਰ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਹੀ,