ਦੁष੍ਟਾ ਯਦਾ ਮੇ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਗਵਾਮਪਿ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਜਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਤਥਾऽਚਿਰਂ ਤੇ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਯਥਾ ਵਹ੍ਨੌ ਤृਣਾਨਿ ਚ 4.6.
ਉਹ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਘਾਹ ਸੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਪृਥਿਵੀਂ ਦੇਵਾ ਯਾਤ ਯੂਯਂ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍
ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵਾਂਗਾ; ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਓ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਤਾਂ ਨਾਥੋ ਗੋਪਾਨਾ ਹੂਯ ਗੋਪਿਕਾਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਗੋਪਾਂ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਗੋਪਾ ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ृਣੁਤ ਯਾਤ ਨਂਦਵ੍ਰਜਂ ਪਰਮ੍
ਗੋਪੋ ਅਤੇ ਗੋਪਿਓ, ਸੁਣੋ: ਤੁਸੀਂ ਨੰਦ ਦੇ ਉੱਚੇ ਵ੍ਰਜ ਨੂੰ ਜਾਓ।
ਵृषਭਾਨੁਪ੍ਰਿਯਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਨਂਦਗੋਪਕਲਾਵਤੀ
ਉਥੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਨੇਕ ਅਤੇ ਨੰਦ ਗੋਪ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧੀ ਹੈ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਮਾਨਸੀ ਕਨ੍ਯਾ ਧਨ੍ਯਾ ਮਾਨ੍ਯਾ ਚ ਯੋषਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਧੀ ਹੈ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾ ਗृਹੇ ਜਨ੍ਮ ਲਭ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਂਦਵ੍ਰਜਂ ਵ੍ਰਜ
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਜਨਮ ਲਓ ਅਤੇ ਨੰਦ ਦੇ ਵ੍ਰਜ ਨੂੰ ਜਾਓ।
ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਾ ਰਾਧੇ ਤਵ ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕੋऽਪ੍ਯਹਮ੍
ਰਾਧਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੀ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਰਾਧਿਕਾ ਤਤ੍ਰ ਰੁਰੋਦ ਪ੍ਰੇਮਵਿਹ੍ਵਲਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਧਿਕਾ ਉਥੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਕੇ ਰੋ ਪਈ।
ਜਨੁਰ੍ਲਭਤ ਗੋਪਾਸ਼੍ਚ ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ
ਗੋਪਾਂ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦਦृਸ਼ੂ ਰਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ 4.6.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਸਭ ਨੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਰਥ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਲਕ੍ਸ਼ੇਣ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਦਰ੍ਪਣਾਯੁਤੈਃ
ਉਹ ਰਥ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰਾਂ ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਦਰਪਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਕਲਸ਼ਾਨਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਨਾਲ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰੈਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਾਤ ਕੁਂਭਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਨੇ ਦਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਪੁਰੁषਂ ਸ਼੍ਯਾਮਂ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਕਮਨੀਯਕਮ੍
ਉਸ ਰਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗ ਦਾ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣਾ ਪੁਰਸ਼ ਸੀ।
ਕਿਰੀਟਿਨਂ ਕੁਣ੍ਡਲਿਨਂ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਿਰ ਤੇ ਮੋਹਰ, ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਸ੍ਮੇਰਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਭੁਜਾਂ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕਤਾ ਸੀ।
ਦੇਵੀਂ ਤਦ੍ਵਾਮਤੋ ਰਮ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਰ੍ਣਾਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ, ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪਾਰ੍ਵਣਚਂਦ੍ਰਾਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ਰਤ੍ਪਂਕਜਲੋਚਨਾਮ੍
ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸਰਤ ਦੀ ਪੂਰਨ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਸਰਤ ਦੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ।
ਵੇਣੁਵੀਣਾਗ੍ਰਂਥਹਸ੍ਤਾਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਾਮ੍
ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਂਸਰੀ ਤੇ ਵੀਣਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸੀ।
ਅਪਰਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਰਮ੍ਯਾਂ ਸ਼ਤਚਂਦ੍ਰਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍ 4.6.
ਉਸਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਹੋਰ ਇਕ ਸੋਹਣੀ ਦੇਵੀ ਖੜੀ ਸੀ, ਜੋ ਸੌ ਚੰਦ੍ਰਮਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਕੁਣ੍ਡਲਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸੁਕਪੋਲਵਿਰਾਜਿ ਤਾਮ੍
ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਗਲਾਸੂਹੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਕੇਯੂਰਕਰਕਂਕਣਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਅਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਕੇਯੂਰ ਤੇ ਕੜੇ ਪਾ ਕੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮਣੀਂਦ੍ਰਕਿਂਕਿਣੀਯੁਕ੍ਤਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਉੱਤੇ ਵਧੀਆ ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਰਬੰਦ ਸੀ।
ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲ ਮਾਲਤੀਮਾਲਾਸਂਯੁਕ੍ਤਕਬਰੀਯੁਤਾਮ੍
ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿੜੀ ਹੋਈ ਮਾਲਤੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਸੀ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਬਿਂਦੁਸਂਯੁਕ੍ਤਸਿਨ੍ਦੁਰਤਿਲਕਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਸਿੰਧੂਰ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਤਿਲਕ ਸੀ।
ਸਹਸ੍ਰਦਲਸਂਸਕ੍ਤਲੀਲਾਕਮਲਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਖਿੜਦੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਵਰੁਹ੍ਯ ਰਥਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣ ਸਸ੍ਤ੍ਰੀਕਃ ਸਹਪਾਰ੍षਦਃ
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਇਆ।
ਦੇਵਾ ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗੋਪਾਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਥੁਃ ਪ੍ਰਾਂਜਲਯੋ ਮੁਦਾ
ਦੇਵਤੇ, ਗੋਪੀਆਂ ਤੇ ਗੋਪ ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।