ਮਹਤ੍ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਂ ਚ ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਲਕृਤਂ ਸੁਰਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਛੋਟਾ ਜੋ ਵੀ ਕੰਮ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿਪਕ੍ਵਫਲਾਃ ਕਾਲੇ ਕਾਲੇ ਪਕ੍ਵਫਲਾਨ੍ਵਿਤਾਃ 4.6.
ਸਹੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਫਲ ਪੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹਰ ਸਮੇਂ ਪੱਕੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਫਲਨਿष੍ਠਂ ਚ ਸਰ੍ਵਕਾਲੇऽਪ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਹਰ ਸਮੇਂ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲੇ ਕਾਰ੍ਯਵਸ਼ਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਂਤ੍ਯੇਵਾਪ੍ਰਿਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਜਾਂ ਮਾੜੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਫਲਪਾਕੇਨ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਲਵਸ਼ਂ ਗਤਾਃ
ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਪੱਕਣ ਨਾਲ, ਸਭ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਸਪ੍ਤਮਨ੍ਵਤਰਂ ਗਤਮ੍
ਉਸੇ ਪਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਮਨੁਵੰਤਰ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਕਾਲਚਕ੍ਰਂ ਭ੍ਰਮਤ੍ਯੇਵ ਮਦੀਯਂ ਚ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਕਾਲ ਦਾ ਚੱਕਰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਵੀ।
ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਂ ਪੁਣ੍ਯਮਦ੍ਯ ਕਥਾਮਾਤ੍ਰਾਵਸ਼ੇषਿਤਮ੍
ਅੱਜ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸ਼ੋਭਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ।
ਬਭੂਵੁਰ੍ਬਹਵੋ ਭੂਮੌ ਮਹਾਬਲ ਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਈ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੋਏ ਹਨ।
ਉਪਸ੍ਥਿਤੋऽਪਿ ਕਾਲੋऽਯਂ ਵਾਤੋ ਵਾਤਿ ਨਿਰਂਤਰਮ੍
ਭਾਵੇਂ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਵਾ ਲਗਾਤਾਰ ਵੱਗਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਧਯਃ ਸਂਤਿ ਦੇਹੇषੁ ਮृਤ੍ਯੁਸ਼੍ਚਰਤਿ ਜਂਤੁषੁ
ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਮੌਤ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਫਿਰਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਨਿष੍ਠਾ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤਪੋਨਿष੍ਠਾਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ 4.6.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਤਪਸੀ ਤਪ ਵਿਚ ਲਗੇ ਹੋਏ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮਦ੍ਭਯਾਦ੍ਭੀਤਾਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਧਰ੍ਮਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਾਃ ਕਾਲਸ੍ਯ ਕਾਲੋऽਹਂ ਵਿਧਾਤਾ ਧਾਤੁਰੇਵ ਚ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਂ ਸਮੇਂ ਦਾ ਵੀ ਸਮਾਂ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਰਚਨਹਾਰ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੀ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ।
ਮਮਾਜ੍ਞਯਾऽਯਂ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਨਾਮ੍ਰਾ ਤੇਨ ਹਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਤृਣਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਹਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਸ ਦੇ ਤਣੇ ਤਕ, ਮੈਂ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਯਾਨ੍ਸਂਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਸ੍ਤੇषਾਮਪਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਪਾਤਾऽਹਮੇਵ ਚ
ਮੈਂ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਚਨਹਾਰ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।
ਭਕ੍ਤਾ ਮਮਾਨੁਗਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਤ੍ਪਾਦਾਰ੍ਚਨਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਭਵਂਤਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿਚ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਤੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਾਸ੍ਯਂ ਵਾਂਛਂਤਿ ਨੋ ਵਰਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦੇ।
ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਵ੍ਯਾਧਿ ਭਯਂ ਚ ਯਮਯਾਤਨਾ 4.6.
ਜਨਮ, ਮੌਤ, ਬੁਢਾਪਾ, ਬਿਮਾਰੀ, ਡਰ ਅਤੇ ਯਮ ਦੀ ਪੀੜਾ—
ਭਕ੍ਤਾ ਨ ਲਿਪ੍ਤਾਃ ਪਾਪੇषੁ ਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵਕ ਰ੍ਮਿਣਃ
ਭਗਤ ਪਾਪਾਂ ਜਾਂ ਪੁੰਨਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਫਸਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਹਂ ਪ੍ਰਾਣਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਾਣਾ ਮਮਾਪਿ ਚ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਭਗਤ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਹਨ।
ਚਕ੍ਰਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਨਾਮ षੋਡਸ਼ਾਰਂ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਕਮ੍
ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੋਲਾਂ ਕੜੀਆਂ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਾਨ੍ਤਿਕੇ ਤੁ ਤਚ੍ਚਕ੍ਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਹ ਚਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰੱਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਮੇ ਸ੍ਵਾਸ੍ਥ੍ਯਂ ਚ ਵੈਕੁਂਠੇ ਗੋਲੋਕੇ ਰਾਧਿਕਾਂਤਿਕੇ
ਮੈਨੂੰ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ, ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੀ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰੇਯਸੀ ਰਾਧਾ ਸ੍ਥਿਤੋਰਸਿ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਰਾਧਾ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਮੇਰੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਦਤ੍ਤਂ ਚ ਯਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ऽਸ਼੍ਨਾਮਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕੋ, ਜੋ ਭਗਤ ਭਾਵ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਸ੍ਵਜਨਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਯਂਤੇ ਮਾਮਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਮੇਰੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।