ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਸ੍ਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਾਭਾਮਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਚਾਰੁਵਿਗ੍ਰਹਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਰੂਪ ਤਪੇ ਹੋਏ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਭੂषਿਤਾਂ ਭੂषਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੌਂਦਰ੍ਯੇਣ ਵਿਭੂषਿਤੈਃ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ਤੇ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੂਰ੍ਣਸਰ੍ਵਮਨੋਰਥਾਃ।।4.6.
ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤਵ ਚਰਣਸਰੋਜੇ ਮਨ੍ਮਨਸ਼੍ਚਂਚਰੀਕੋ ਭ੍ਰਮਤੁ ਸਤਤਮੀਸ਼ ਪ੍ਰੇਮਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਰੋਜੇ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀ ਵਾਂਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰੇਮ ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਭਟਕਦਾ ਰਹੇ।
ਵਿषਯਮਤਿਵਿਨਿਂਦ੍ਯਂ ਸृष੍ਟਿਸਂਹਾਰਰੂਪਮਪਨਯ ਤਵ ਭਕ੍ਤਿਂ ਦੇਹਿ ਪਾਦਾਰਵਿਂਦੇ
ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ, ਰਚਨਾ ਤੇ ਨਾਸ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਭਗਤੀ ਦੇ।
ਤਵ ਨਿਜਜਨਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਂਗਮੋ ਮੇ ਮਦੀਸ਼ ਭਵਤੁ ਵਿषਯਬਂਧਚ੍ਛੇਦਨੇ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਖਙ੍ਗਃ। ਤਵ ਚਰਣਸਰੋਜੇ ਸ੍ਥਾਨਦਾਨੈਕਹੇਤੁਰ੍ਜਨੁषਿ ਜਨੁषਿ ਭਕ੍ਤਿਂ ਦੇਹਿ ਪਾਦਾਰਵਿਨ੍ਦੇ
ਹੇ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਮਿਲੇ, ਜੋ ਸੰਸਾਰੀ ਮੋਹ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਓਥੇ ਥਾਂ ਮਿਲਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਦੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ੍ਤਵਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣੈਕਸਾਨਸਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ।
ਸੁਰਾਣਾਂ ਸ੍ਤਵਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਨੁ ਵਾਚ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤਿ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਰਯਾਣਾਂ ਕੁਸ਼ਲਂ ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਨ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਓਟ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਪੁੱਛਣ ਦਾ ਇਹ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਨਿਸ਼੍ਚਿਂਤਾ ਭਵਤਾਤ੍ਰੈਵ ਕਾ ਚਿਂਤਾ ਵੋ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤੇ
ਇੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਨਿਸਚਿੰਤ ਰਹੋ; ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚਿੰਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਯਮਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਨਾਮਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮਨਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਮਹਤ੍ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਂ ਚ ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਲਕृਤਂ ਸੁਰਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਛੋਟਾ ਜੋ ਵੀ ਕੰਮ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿਪਕ੍ਵਫਲਾਃ ਕਾਲੇ ਕਾਲੇ ਪਕ੍ਵਫਲਾਨ੍ਵਿਤਾਃ 4.6.
ਸਹੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਫਲ ਪੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹਰ ਸਮੇਂ ਪੱਕੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਫਲਨਿष੍ਠਂ ਚ ਸਰ੍ਵਕਾਲੇऽਪ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਹਰ ਸਮੇਂ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲੇ ਕਾਰ੍ਯਵਸ਼ਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਂਤ੍ਯੇਵਾਪ੍ਰਿਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਜਾਂ ਮਾੜੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਫਲਪਾਕੇਨ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਲਵਸ਼ਂ ਗਤਾਃ
ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਪੱਕਣ ਨਾਲ, ਸਭ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਸਪ੍ਤਮਨ੍ਵਤਰਂ ਗਤਮ੍
ਉਸੇ ਪਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਮਨੁਵੰਤਰ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਕਾਲਚਕ੍ਰਂ ਭ੍ਰਮਤ੍ਯੇਵ ਮਦੀਯਂ ਚ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਕਾਲ ਦਾ ਚੱਕਰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਵੀ।
ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਂ ਪੁਣ੍ਯਮਦ੍ਯ ਕਥਾਮਾਤ੍ਰਾਵਸ਼ੇषਿਤਮ੍
ਅੱਜ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸ਼ੋਭਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ।
ਬਭੂਵੁਰ੍ਬਹਵੋ ਭੂਮੌ ਮਹਾਬਲ ਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਈ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੋਏ ਹਨ।
ਉਪਸ੍ਥਿਤੋऽਪਿ ਕਾਲੋऽਯਂ ਵਾਤੋ ਵਾਤਿ ਨਿਰਂਤਰਮ੍
ਭਾਵੇਂ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਵਾ ਲਗਾਤਾਰ ਵੱਗਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਧਯਃ ਸਂਤਿ ਦੇਹੇषੁ ਮृਤ੍ਯੁਸ਼੍ਚਰਤਿ ਜਂਤੁषੁ
ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਮੌਤ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਫਿਰਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਨਿष੍ਠਾ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤਪੋਨਿष੍ਠਾਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ 4.6.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਤਪਸੀ ਤਪ ਵਿਚ ਲਗੇ ਹੋਏ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮਦ੍ਭਯਾਦ੍ਭੀਤਾਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਧਰ੍ਮਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਾਃ ਕਾਲਸ੍ਯ ਕਾਲੋऽਹਂ ਵਿਧਾਤਾ ਧਾਤੁਰੇਵ ਚ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਂ ਸਮੇਂ ਦਾ ਵੀ ਸਮਾਂ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਰਚਨਹਾਰ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੀ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ।
ਮਮਾਜ੍ਞਯਾऽਯਂ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਨਾਮ੍ਰਾ ਤੇਨ ਹਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਤृਣਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਹਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਸ ਦੇ ਤਣੇ ਤਕ, ਮੈਂ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਯਾਨ੍ਸਂਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਸ੍ਤੇषਾਮਪਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਪਾਤਾऽਹਮੇਵ ਚ
ਮੈਂ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਚਨਹਾਰ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।
ਭਕ੍ਤਾ ਮਮਾਨੁਗਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਤ੍ਪਾਦਾਰ੍ਚਨਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਭਵਂਤਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿਚ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।