ਸਰ੍ਵਸੌਭਾਮ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਯਸ਼ਸਾ ਪੂਰਿਤਂ ਜਗਤ੍
ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਭਾਗਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਤ੍ਨੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਸੁਸ੍ਥਿਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪਤਿਵਰਤਾ, ਸਾਧਵੀ, ਚੰਗੀ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਵੀ ਚੰਗੀਆਂ ਤੇ ਠੀਕ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਤਿष੍ਠਂਤੋ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਤੇਜਸਃ ਪੁਰਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਚਮਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸਜਲਾਂਭੋਦਵਰ੍ਣਾਭਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ ਪੂਰੇ ਬਦਲ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ।
ਗਂਡਸ੍ਥਲਕਪੋਲਾਭ੍ਯਾਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਮਕਰ ਕੁਣ੍ਡਲਮ੍
ਗਲ ਤੇ ਕਪੋਲਾਂ 'ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਮਕਰਾਕਾਰ ਕੁੰਡਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਹਰਿਦ੍ਰਾਭਾਮੂਲ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਹਲਦੀ ਵਰਗੇ ਪੀਲੇ ਕੀਮਤੀ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ।
ਭੂषਿਤਂ ਭੂषਣੈ ਰਮ੍ਯੈਸ੍ਤਦ੍ਰੂਪੇਣੈਵ ਭੂषਿਤੈਃ
ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਕ੍ਸ਼ਣਪਸ਼੍ਯਂਤਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੀ।
ਕੌਸ੍ਤੁਭਾਸਕ੍ਤਸਦ੍ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਲੱਗੀ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਹ ਰੂਪ ਬੜਾ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਯਂਤਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਕਾਂਤਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤੀਂ ਵਕ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਉਹ ਹੌਲੇ ਹੱਸਦੀ, ਮਨਮੋਹਣੀ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪਾਸੇ ਪਾਸੇ ਵੇਖਦੀ ਸੀ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ਰਤ੍ਪਂਕਜਲੋਚਨਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੱਸਦਾ, ਚਮਕਦਾ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਸਰਤ ਦੀ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਬਂਧੁਜੀਵਪ੍ਰਭਾਮੁष੍ਟਾਧਰੌष੍ਠਰੁ ਚਿਰਾਨਨਾਮ੍ 4.6.
ਉਸ ਦੇ ਹੋਠ ਬੰਧੁਜੀਵ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਲਾਲ, ਚਿਹਰਾ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਰੂਪ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਮਣੀਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਭਾਮੋषਨਖਰਾਜਿਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਸਾਰਾਣਾਂ ਰਸ਼ਨਾਸ਼੍ਰੋਣਿਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਅਮੋਲਕ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਹਾਮਣੀਂਦ੍ਰਸਾਰਾਣਾਂ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਮਧ੍ਯਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਕਿੰਕਣੀ, ਵਿਚਕਾਰ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨੇਂਦ੍ਰਸਾਰਰਚਿਤਕਪੋਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਕੁਣ੍ਡਲਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਗਲ੍ਹਾ finest ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਸਨ।
ਖਗੇਂਦ੍ਰਚਂਚੁਨਾਸਾਗ੍ਰ ਗਜੇਂਦ੍ਰਮੌਕ੍ਤਿਕਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਨੱਕ ਦੀ ਨੋਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਚੁੰਚ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਾਲਯਾ ਕੌਸ੍ਤੁਭੇਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਸੁਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਾਂਗੁਲੀਯ ਨਿਕਰੈਃ ਕਰਾਂਗੁਲਿਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਸੂਤ੍ਰਾਕृਤੈ ਰਮ੍ਯੈਰ੍ਭੂषਿਤਾ ਸ਼ਂਖਭੂषਣੈਃ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ੰਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਬਰੀਕ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ, ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਸ੍ਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਾਭਾਮਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਚਾਰੁਵਿਗ੍ਰਹਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਰੂਪ ਤਪੇ ਹੋਏ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਭੂषਿਤਾਂ ਭੂषਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੌਂਦਰ੍ਯੇਣ ਵਿਭੂषਿਤੈਃ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ਤੇ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੂਰ੍ਣਸਰ੍ਵਮਨੋਰਥਾਃ।।4.6.
ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤਵ ਚਰਣਸਰੋਜੇ ਮਨ੍ਮਨਸ਼੍ਚਂਚਰੀਕੋ ਭ੍ਰਮਤੁ ਸਤਤਮੀਸ਼ ਪ੍ਰੇਮਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਰੋਜੇ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀ ਵਾਂਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰੇਮ ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਭਟਕਦਾ ਰਹੇ।
ਵਿषਯਮਤਿਵਿਨਿਂਦ੍ਯਂ ਸृष੍ਟਿਸਂਹਾਰਰੂਪਮਪਨਯ ਤਵ ਭਕ੍ਤਿਂ ਦੇਹਿ ਪਾਦਾਰਵਿਂਦੇ
ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ, ਰਚਨਾ ਤੇ ਨਾਸ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਭਗਤੀ ਦੇ।
ਤਵ ਨਿਜਜਨਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਂਗਮੋ ਮੇ ਮਦੀਸ਼ ਭਵਤੁ ਵਿषਯਬਂਧਚ੍ਛੇਦਨੇ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਖਙ੍ਗਃ। ਤਵ ਚਰਣਸਰੋਜੇ ਸ੍ਥਾਨਦਾਨੈਕਹੇਤੁਰ੍ਜਨੁषਿ ਜਨੁषਿ ਭਕ੍ਤਿਂ ਦੇਹਿ ਪਾਦਾਰਵਿਨ੍ਦੇ
ਹੇ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਮਿਲੇ, ਜੋ ਸੰਸਾਰੀ ਮੋਹ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਓਥੇ ਥਾਂ ਮਿਲਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਦੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ੍ਤਵਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣੈਕਸਾਨਸਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ।
ਸੁਰਾਣਾਂ ਸ੍ਤਵਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਨੁ ਵਾਚ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤਿ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਰਯਾਣਾਂ ਕੁਸ਼ਲਂ ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਨ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਓਟ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਪੁੱਛਣ ਦਾ ਇਹ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਨਿਸ਼੍ਚਿਂਤਾ ਭਵਤਾਤ੍ਰੈਵ ਕਾ ਚਿਂਤਾ ਵੋ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤੇ
ਇੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਨਿਸਚਿੰਤ ਰਹੋ; ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚਿੰਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਯਮਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਨਾਮਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮਨਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।