ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਸਾਰਾਣਾਂ ਸਾਰਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍
ਅਣਮੁੱਲ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਪਦ੍ਮਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਾਮੋष੍ਯਾਸ੍ਯਚਂਦ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਨ ਵਰਗਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਸਰਤ ਦੇ ਖਿੜੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਰਗਾ।
ਪਕ੍ਵਦਾਡਿਮਬੀਜਾਭਦਂਤਪਂਕ੍ਤਿਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਪੱਕੇ ਦਾਦੂ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਵਾਂਗ ਮੋਹਣੀ।
ਗੋਪੀਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਮਿਤਤਨੁਂ ਰਾਧਾਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਮਸਕਾਨ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਸੀਨੇ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸृਟ੍ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨਨਾਮ ਭੂਯੋਭੂਯਸ਼੍ਚ ਸਾਸ਼੍ਰੁਪੂਰ੍ਣਵਿਲੋਚਨਃ 4.5.
ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।
ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਤੇਜਸਾ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਥਾਂ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਚਮਕ ਫੈਲ ਗਈ।
ਪੂਜਾਕਾਲੇ ਹਰੇਰੇਵਂ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੇਲੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸੁਰਾਸੁਰਮੁਨੀਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਦਾਸ੍ਯਮੇਵ ਚ
—ਉਹ ਉਹੀ ਸੇਵਾ ਪਾਉਂਦਾ ਜੋ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਮੁਨੀ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਹੈਵ ਵਿष੍ਣੁਤੁਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਪੂਜਿਤੋ ਧੁਵਮ੍
ਇਥੇ ਹੀ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਿਸਚਿਤ।
ਸਰ੍ਵਸੌਭਾਮ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਯਸ਼ਸਾ ਪੂਰਿਤਂ ਜਗਤ੍
ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਭਾਗਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਤ੍ਨੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਸੁਸ੍ਥਿਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪਤਿਵਰਤਾ, ਸਾਧਵੀ, ਚੰਗੀ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਵੀ ਚੰਗੀਆਂ ਤੇ ਠੀਕ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਤਿष੍ਠਂਤੋ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਤੇਜਸਃ ਪੁਰਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਚਮਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸਜਲਾਂਭੋਦਵਰ੍ਣਾਭਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ ਪੂਰੇ ਬਦਲ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ।
ਗਂਡਸ੍ਥਲਕਪੋਲਾਭ੍ਯਾਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਮਕਰ ਕੁਣ੍ਡਲਮ੍
ਗਲ ਤੇ ਕਪੋਲਾਂ 'ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਮਕਰਾਕਾਰ ਕੁੰਡਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਹਰਿਦ੍ਰਾਭਾਮੂਲ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਹਲਦੀ ਵਰਗੇ ਪੀਲੇ ਕੀਮਤੀ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ।
ਭੂषਿਤਂ ਭੂषਣੈ ਰਮ੍ਯੈਸ੍ਤਦ੍ਰੂਪੇਣੈਵ ਭੂषਿਤੈਃ
ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਕ੍ਸ਼ਣਪਸ਼੍ਯਂਤਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੀ।
ਕੌਸ੍ਤੁਭਾਸਕ੍ਤਸਦ੍ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਲੱਗੀ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਹ ਰੂਪ ਬੜਾ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਯਂਤਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਕਾਂਤਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤੀਂ ਵਕ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਉਹ ਹੌਲੇ ਹੱਸਦੀ, ਮਨਮੋਹਣੀ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪਾਸੇ ਪਾਸੇ ਵੇਖਦੀ ਸੀ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ਰਤ੍ਪਂਕਜਲੋਚਨਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੱਸਦਾ, ਚਮਕਦਾ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਸਰਤ ਦੀ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਬਂਧੁਜੀਵਪ੍ਰਭਾਮੁष੍ਟਾਧਰੌष੍ਠਰੁ ਚਿਰਾਨਨਾਮ੍ 4.6.
ਉਸ ਦੇ ਹੋਠ ਬੰਧੁਜੀਵ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਲਾਲ, ਚਿਹਰਾ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਰੂਪ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਮਣੀਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਭਾਮੋषਨਖਰਾਜਿਵਿਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਸਾਰਾਣਾਂ ਰਸ਼ਨਾਸ਼੍ਰੋਣਿਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਅਮੋਲਕ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਹਾਮਣੀਂਦ੍ਰਸਾਰਾਣਾਂ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਮਧ੍ਯਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਕਿੰਕਣੀ, ਵਿਚਕਾਰ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨੇਂਦ੍ਰਸਾਰਰਚਿਤਕਪੋਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਕੁਣ੍ਡਲਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਗਲ੍ਹਾ finest ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਸਨ।
ਖਗੇਂਦ੍ਰਚਂਚੁਨਾਸਾਗ੍ਰ ਗਜੇਂਦ੍ਰਮੌਕ੍ਤਿਕਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਨੱਕ ਦੀ ਨੋਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਚੁੰਚ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਾਲਯਾ ਕੌਸ੍ਤੁਭੇਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਸੁਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਾਂਗੁਲੀਯ ਨਿਕਰੈਃ ਕਰਾਂਗੁਲਿਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਸੂਤ੍ਰਾਕृਤੈ ਰਮ੍ਯੈਰ੍ਭੂषਿਤਾ ਸ਼ਂਖਭੂषਣੈਃ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ੰਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਬਰੀਕ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ, ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।