ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਯਦਨੀਸ਼ਂ ਯਤ੍ਸਰ੍ਵਾਦਿ ਯਦਨਾਦਿ ਯਤ੍
ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਮਾਲਕ ਨਹੀਂ; ਸਭ ਦਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਪਰ ਆਰੰਭ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਅਹਂ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤੋ ਵੇਦਾਨਾਂ ਜਨਕਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਮੈਂ ਜਗਤ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹਾਂ, ਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਦਾਤਾ ਵੀ ਆਪ ਹਾਂ।
ਸੇਵਯਾ ਤਵ ਧਰ੍ਮੋऽਯਂ ਪਾਲਨੇ ਚ ਨਿਰੂਪਿਤਃ
ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਧਰਮ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨਿਃਸ਼ੇषੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਕਰ੍ਤ੍ਤਾऽਹਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਾਂਭੋਜਸੇਵਯਾ ੧੦੭ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡੇ ਬਿਂਬਸਦृਸ਼ੇ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿषਯਿਣੋ ਵਯਮ੍
ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਕਰਤਾ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਵਿਚ ਪਰਛਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਭੋਗੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਯਥਾ ਨ ਸਂਖ੍ਯਾ ਰੇਣੂਨਾਂ ਤਥਾ ਤੇषਾਮਣੀਯਸਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਰੇਤ ਦੇ ਕਣ ਗਿਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਵੀ ਗਿਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ।
ਏਕੈਕਲੋਮਵਿਵਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਮੇਕਮੇਕਕਮ੍ 4.5.
ਹਰ ਇਕ ਰੋਮ ਦੇ ਛੇਦ ਵਿਚ ਇਕ-ਇਕ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਯਂਤੇ ਯੋਗਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਵੈਤਦ੍ਰੂਪਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਯੋਗੀ ਤੇਰਾ ਇਹ ਚਾਹਵਾਂ ਰੂਪ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਿਸ਼ੋਰਂ ਸੁਂਦਰਤਰਂ ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਕਮਨੀਯਕਮ੍
ਇਕ ਨੌਜਵਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ, ਯਕਸ਼, ਮੋਹਣ ਵਾਲਾ।
ਨਵੀਨਜਲਦਸ਼੍ਯਾਮਪੀਤਾਂਬਰਧਰਂ ਵਰਮ੍
ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ ਰੰਗ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਮਯੂਰਪਿਚ੍ਛਚੂਡਂ ਚ ਮਾਲਤੀਜਾਲਮਂਡਿਤਮ੍
ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਮੋਹਤਾਜ ਸਿਰ ਤੇ, ਮਾਲਤੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਸਾਰਾਣਾਂ ਸਾਰਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍
ਅਣਮੁੱਲ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਪਦ੍ਮਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਾਮੋष੍ਯਾਸ੍ਯਚਂਦ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਨ ਵਰਗਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਸਰਤ ਦੇ ਖਿੜੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਰਗਾ।
ਪਕ੍ਵਦਾਡਿਮਬੀਜਾਭਦਂਤਪਂਕ੍ਤਿਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਪੱਕੇ ਦਾਦੂ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਵਾਂਗ ਮੋਹਣੀ।
ਗੋਪੀਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਮਿਤਤਨੁਂ ਰਾਧਾਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਮਸਕਾਨ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਸੀਨੇ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸृਟ੍ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨਨਾਮ ਭੂਯੋਭੂਯਸ਼੍ਚ ਸਾਸ਼੍ਰੁਪੂਰ੍ਣਵਿਲੋਚਨਃ 4.5.
ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।
ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਤੇਜਸਾ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਥਾਂ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਚਮਕ ਫੈਲ ਗਈ।
ਪੂਜਾਕਾਲੇ ਹਰੇਰੇਵਂ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੇਲੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸੁਰਾਸੁਰਮੁਨੀਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਦਾਸ੍ਯਮੇਵ ਚ
—ਉਹ ਉਹੀ ਸੇਵਾ ਪਾਉਂਦਾ ਜੋ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਮੁਨੀ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਹੈਵ ਵਿष੍ਣੁਤੁਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਪੂਜਿਤੋ ਧੁਵਮ੍
ਇਥੇ ਹੀ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਿਸਚਿਤ।
ਸਰ੍ਵਸੌਭਾਮ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਯਸ਼ਸਾ ਪੂਰਿਤਂ ਜਗਤ੍
ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਭਾਗਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਤ੍ਨੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਸੁਸ੍ਥਿਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪਤਿਵਰਤਾ, ਸਾਧਵੀ, ਚੰਗੀ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਵੀ ਚੰਗੀਆਂ ਤੇ ਠੀਕ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਤਿष੍ਠਂਤੋ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਤੇਜਸਃ ਪੁਰਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਚਮਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸਜਲਾਂਭੋਦਵਰ੍ਣਾਭਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ ਪੂਰੇ ਬਦਲ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ।
ਗਂਡਸ੍ਥਲਕਪੋਲਾਭ੍ਯਾਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਮਕਰ ਕੁਣ੍ਡਲਮ੍
ਗਲ ਤੇ ਕਪੋਲਾਂ 'ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਮਕਰਾਕਾਰ ਕੁੰਡਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਹਰਿਦ੍ਰਾਭਾਮੂਲ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਹਲਦੀ ਵਰਗੇ ਪੀਲੇ ਕੀਮਤੀ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ।
ਭੂषਿਤਂ ਭੂषਣੈ ਰਮ੍ਯੈਸ੍ਤਦ੍ਰੂਪੇਣੈਵ ਭੂषਿਤੈਃ
ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਕ੍ਸ਼ਣਪਸ਼੍ਯਂਤਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੀ।
ਕੌਸ੍ਤੁਭਾਸਕ੍ਤਸਦ੍ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਲੱਗੀ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਹ ਰੂਪ ਬੜਾ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਯਂਤਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਕਾਂਤਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤੀਂ ਵਕ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਉਹ ਹੌਲੇ ਹੱਸਦੀ, ਮਨਮੋਹਣੀ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪਾਸੇ ਪਾਸੇ ਵੇਖਦੀ ਸੀ।