ਮਂਗਲਂ ਮਂਗਲਾਨਾਂ ਚ ਮਂਗਲਂ ਮਂਗਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਗਲ, ਮੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲ, ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।
ਸ੍ਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਲਿਪ੍ਤਮਾਤ੍ਮਰੂਪਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਸੁਰਤ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਸਗੁਣਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਜੋਤੇ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ।
ਤਮਨਿਰ੍ਵਚਨੀਯਂ ਚ ਵ੍ਯਕ੍ਤਮਵ੍ਯਕ੍ਤਮੇਕਕਮ੍
ਉਹ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪਰਗਟ, ਇਕੋ ਇਕ ਹੈ।
ਗੁਣਤ੍ਰਯਵਿਭਾਗਾਯ ਰੂਪਤ੍ਰਯਧਰਂ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਲਈ ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਂ ਸਰ੍ਵਰੂਪਂ ਸਰ੍ਵਬੀਜਮਬੀਜਕਮ੍
ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਬੀਜ, ਪਰ ਬੀਜ ਰਹਿਤ ਵੀ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਂ षਙ੍ਗੁਣਰੂਪਂ ਚ ਵਰ੍ਣਨੀਯਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ 4.5.
ਜੋ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਹੈ, ਛੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਵਿਅਕਤੀ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼ਰੀਰਂ ਵਿਗ੍ਰਹਵਦਿਂਦ੍ਰਿਯਂ ਯਦਤੀਂਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਦੇ, ਪਰ ਰੂਪ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਜਾਪਦਾ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਗਮਨਾਰ੍ਹਮਪਾਦਂ ਯਦਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਚਲਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਪਰ ਪੈਰ ਨਹੀਂ; ਅੱਖਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦੇ ਨਿਰੂਪਿਤਂ ਵਸ੍ਤੁ ਸਨ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਣਿਤੁਮ੍
ਵੈਦਾਂ ਵਿਚ ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਚੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਯਦਨੀਸ਼ਂ ਯਤ੍ਸਰ੍ਵਾਦਿ ਯਦਨਾਦਿ ਯਤ੍
ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਮਾਲਕ ਨਹੀਂ; ਸਭ ਦਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਪਰ ਆਰੰਭ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਅਹਂ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤੋ ਵੇਦਾਨਾਂ ਜਨਕਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਮੈਂ ਜਗਤ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹਾਂ, ਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਦਾਤਾ ਵੀ ਆਪ ਹਾਂ।
ਸੇਵਯਾ ਤਵ ਧਰ੍ਮੋऽਯਂ ਪਾਲਨੇ ਚ ਨਿਰੂਪਿਤਃ
ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਧਰਮ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨਿਃਸ਼ੇषੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਕਰ੍ਤ੍ਤਾऽਹਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਾਂਭੋਜਸੇਵਯਾ ੧੦੭ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡੇ ਬਿਂਬਸਦृਸ਼ੇ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿषਯਿਣੋ ਵਯਮ੍
ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਕਰਤਾ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਵਿਚ ਪਰਛਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਭੋਗੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਯਥਾ ਨ ਸਂਖ੍ਯਾ ਰੇਣੂਨਾਂ ਤਥਾ ਤੇषਾਮਣੀਯਸਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਰੇਤ ਦੇ ਕਣ ਗਿਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਵੀ ਗਿਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ।
ਏਕੈਕਲੋਮਵਿਵਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਮੇਕਮੇਕਕਮ੍ 4.5.
ਹਰ ਇਕ ਰੋਮ ਦੇ ਛੇਦ ਵਿਚ ਇਕ-ਇਕ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਯਂਤੇ ਯੋਗਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਵੈਤਦ੍ਰੂਪਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਯੋਗੀ ਤੇਰਾ ਇਹ ਚਾਹਵਾਂ ਰੂਪ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਿਸ਼ੋਰਂ ਸੁਂਦਰਤਰਂ ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਕਮਨੀਯਕਮ੍
ਇਕ ਨੌਜਵਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ, ਯਕਸ਼, ਮੋਹਣ ਵਾਲਾ।
ਨਵੀਨਜਲਦਸ਼੍ਯਾਮਪੀਤਾਂਬਰਧਰਂ ਵਰਮ੍
ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ ਰੰਗ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਮਯੂਰਪਿਚ੍ਛਚੂਡਂ ਚ ਮਾਲਤੀਜਾਲਮਂਡਿਤਮ੍
ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਮੋਹਤਾਜ ਸਿਰ ਤੇ, ਮਾਲਤੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਸਾਰਾਣਾਂ ਸਾਰਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍
ਅਣਮੁੱਲ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਪਦ੍ਮਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਾਮੋष੍ਯਾਸ੍ਯਚਂਦ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਨ ਵਰਗਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਸਰਤ ਦੇ ਖਿੜੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਰਗਾ।
ਪਕ੍ਵਦਾਡਿਮਬੀਜਾਭਦਂਤਪਂਕ੍ਤਿਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਪੱਕੇ ਦਾਦੂ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਵਾਂਗ ਮੋਹਣੀ।
ਗੋਪੀਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਮਿਤਤਨੁਂ ਰਾਧਾਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਮਸਕਾਨ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਸੀਨੇ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸृਟ੍ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨਨਾਮ ਭੂਯੋਭੂਯਸ਼੍ਚ ਸਾਸ਼੍ਰੁਪੂਰ੍ਣਵਿਲੋਚਨਃ 4.5.
ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।
ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਤੇਜਸਾ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਥਾਂ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਚਮਕ ਫੈਲ ਗਈ।
ਪੂਜਾਕਾਲੇ ਹਰੇਰੇਵਂ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੇਲੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸੁਰਾਸੁਰਮੁਨੀਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਦਾਸ੍ਯਮੇਵ ਚ
—ਉਹ ਉਹੀ ਸੇਵਾ ਪਾਉਂਦਾ ਜੋ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਮੁਨੀ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਹੈਵ ਵਿष੍ਣੁਤੁਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਪੂਜਿਤੋ ਧੁਵਮ੍
ਇਥੇ ਹੀ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਿਸਚਿਤ।