ਵਜ੍ਰਸਦ੍ਰਤ੍ਨਰਚਿਤਂ ਚਤੁਰ੍ਵੇਦਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਹੀਰੇ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਚੌਕੜੀ ਚੌਕ ਤੇ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਂ ਚ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸੁਬਲਂ ਲਲਿਤਾਕृਤਿਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਰਵਾਜੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਸੁਬਲ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਨਰਮ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਵਜ੍ਰੈਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਬਾਰ੍ਹ ਲੱਖ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਮਨਮੋਹਣਾ ਸੀ।
ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਂ ਦਸ਼ਮਂ ਦ੍ਵਾਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਯਯੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਸਵਾਂ ਦਰਵਾਜਾ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਵੱਖਰਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਂ ਚ ਸੁਦਾਮਾਨਂ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਰਵਾਜੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਸੁਦਾਮਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੋਹਣਾ ਸੀ।
ਗੋਪਵਿਂਸ਼ਤਿਲਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸਮੂਹੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਮ੍
ਉਹ ਵੀਹ ਲੱਖ ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਰਮੇਕਾਦਸ਼ਾਖ੍ਯਂ ਚ ਸੁਚਿਤ੍ਰਂ ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਇੱਕ ਦਰਵਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਰਾਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਵਾਲਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਅਚੰਭਿਤ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਦਿੱਸਿਆ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਭੂषਾਭਿਰ੍ਭੂषਿਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ 4.5.
ਉਹ ਦਰਵਾਜਾ ਅਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਨ ਖਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਗਣ੍ਡਸ੍ਥਲਕਪੋਲਾਰ੍ਹਸਦ੍ਰਤ੍ਨਕੁਣ੍ਡਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਗੱਲ ਤੇ ਕਪੋਲ ਚਮਕਦਾਰ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲੀਆਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ ਸਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨੂੰ ਵਧਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਮਾਲਤੀਮਾਲਾਜਾਲੈਃ ਸਰ੍ਵਾਂਗਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਅਕਲਾਤ ਖਿੜੇ ਮੋਤੀਏ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਂ ਸਂਭਾष੍ਯ ਯਯੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਖ੍ਯਂ ਸੁਰਾ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਦਵਾਦਸ਼ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜੇ ਵੱਲ ਚਲੇ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਚਿਤ੍ਰਮਦृਸ਼੍ਯਮਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਦਰਵਾਜਾ ਸਭ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਤੇ ਵਿਰਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਾ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਨਾ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤਾ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਦੇਵਾ ਗੋਪਾਂਗਨਾ ਵਰਾਃ
ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਧੀਆ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਡਿਊਟੀ 'ਤੇ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ।
ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਾਃ ਕਬਰੀਭਾਰਭੂषਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਭਾਰੀ ਤੇ ਲੰਬੇ ਸਨ।
ਰਤ੍ਨਕਂਕਣਕੇਯੂਰਰਤ੍ਨਨੂਪੁਰਭੂषਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ, ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਗਣ, ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਤੇ ਪੈਰ-ਬੰਦ ਸਨ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁ ਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਂਕੁਮਦ੍ਰਵਚਰ੍ਚਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੇਸਰ ਦੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਗੋਪੀਨਾਂ ਸ਼ਤਕੋਟੀਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰੇष੍ਠਾ ਹਰੇਰਪਿ
ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਨ, ਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀਆਂ।
ਸਂਭਾष੍ਯ ਤਾ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਯਯੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਾਤਰਂ ਮੁਨੇ 4.5.
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਦੇਵਤੇ ਦਰਵਾਜੇ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਗਏ।
ਗੋਪਾਂਗਨਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ਼੍ਚ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸੁਮਨੋਹਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗੋਪੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਃ ਸੌਭਾਗ੍ਯਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਰਾਧਿਕਾਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਤਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਗੋਪੀਆਂ ਸੁਭਾਗ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ ਤੇ ਰਾਧਿਕਾ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਸਨ।
ਏਵਂ ਦ੍ਵਾਰਤ੍ਰਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾ ਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ਭੁਤਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਇਹ ਤਿੰਨ ਦਰਵਾਜੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਸੁਪਨੇ ਜਾਂ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਵੀ ਅਚੰਭਿਤ ਤੇ ਅਣਸੁਣੇ ਸਨ,
ਤਾਸ੍ਤਾਃ ਸਂਭਾष੍ਯ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਯਯੁਰੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ, ਹੇ ਈਸ਼ਵਰ, ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਚ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਚ ਗੋਪ੍ਯਂ ਗੋਪਾਂਗਨਾਗਣੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਵਿਚੋਂ, ਮੁੱਖ ਗੋਪੀ ਆਪਣੇ ਗੋਪੀ ਸਹੇਲੀਆਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤੇषਾਮਨਿਰ੍ਵਚਨੀਯੈਰ੍ਨਾਨਾਗੁਣਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਅਣਗਿਣਤ ਤੇ ਅਣਵਿਆਖਿਆ ਗੁਣ ਸਨ।
ਰਤ੍ਨਕਂਕਣਕੇਯੂਰਤ੍ਨਨੂਪੁਰਭੂषਿਤੈਃ
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੰਗਣਾਂ, ਬਾਂਹ-ਬਾਂਹ ਦੇ ਗਹਣੇ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪੈਜਬੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਰਤ੍ਨਕੁਂਡਲਯੁਗ੍ਮੇਨ ਗਂਡਸ੍ਥਲਵਿਰਾਜਿਤੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪਾਰ੍ਵਣਪਦ੍ਮਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਾਂ ਮੁष੍ਣਨ੍ਮੁਖੇਂਦੁਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਮਟਿਆ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਕ੍ਵਬਿਂਬਾਧਰੋष੍ਠੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਮੇਰਾਨਨਸਰੋਰੁਹੈਃ 4.5.
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੁਖੜੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਠ ਪੱਕੀ ਬਿੰਬ ਫਲ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਸਨ।
ਚਾਰੁਚਂਪਕਵਰ੍ਣਾਭਿਰ੍ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਲਕृਸ਼ੈਰ੍ਮੁਨੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੰਗਤ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਮਰ ਬਹੁਤ ਪਤਲੀ ਸੀ, ਹੇ ਮুনি।
ਖਗੇਂਦ੍ਰਚਾਰੁਚਂਚੂਨਾਂ ਸ਼ੋਭਾਮੁष੍ਣਾਭਿਰੇਵ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚੋਚੀ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਚਮਕ ਹੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।