ਜਦੋਂ ਯਮराज ਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਰਜਿਸਟਰ ਵਿਚੋਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਆਹ! ਮੌਤ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇਸ ਰਾਹ ਤੋਂ ਆਗੇ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕਈ ਲੱਖ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵੀ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪੁਰਾਣੇ ਕਰਮ, ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮੰਦੇ, ਉਸ ਨੇ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਚਕਰ ਦਾ ਡਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਗੋਲੋਕਾ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਗੋਲੋਕਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਗਤ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਸਦਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਵੈਦ ਹਾਂ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬਿਮਾਰੀ-ਗ੍ਰਸਤ ਮਨੁੱਖ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਰਾਜ-ਮੌਤ, ਯਮ, ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਇਆ ਹਾਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬਿਮਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਘੁੰਮਦੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਮੰਦ ਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਬੀਜ ਨਹੀਂ ਫੈਲਦਾ। ਜਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਯੋਗ ਜਾਂ ਤਪ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ..." ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾਲਾਵਤੀ, ਜੋ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਸੀ, ਡਟ ਕੇ ਖੜੀ ਰਹੀ। ਮਾਲਾਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਨੌਜਵਾਨ ਦਿੱਖਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਗਿਆਨਤਾ ਯੋਗੀਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਫਿਰ ਜੀਵਤ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪਿੱਛੋਂ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣਗੇ।" ਸਭਾ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਜੀਵਤ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਚੰਡ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿਚ, ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹੋਰ ਵੀ ਉੱਥੇ ਸਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਾਂ ਰੁਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ। ਪਤੀ ਕਰਤਾ, ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਕੁਲਿਨ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆਵਾਨ ਹੈ... ਪਰ ਜੋ ਮੰਦ, ਨਿਕਰੈਤ ਇਸਤਰੀ ਹੋਰ ਮਰਦ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ... ਮੈਂ ਉਪਬਰਹਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ ਤੇ ਚਿਤਰਰਥ ਦੀ ਧੀ ਵੀ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਮਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਾਪ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਮਾਲਾਵਤੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ... ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਾਲਤੀ ਨੇ ਮੌਤ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਮਸਕਰਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਛੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਾਂਤ, ਦਇਆ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਨ ਪਤਿਵਰਤਾ। ਪਤਿਵਰਤਾ ਨੇ 'ਕਾਲ' ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਛੇ ਚਿਹਰੇ, ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਚੋਵੀਂ ਅੱਖਾਂ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭੈਣਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮਸਕਰਾ ਰਿਹਾ, ਦਇਆਵਾਨ, ਮਾਲਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਵਰ ਦਿੰਦਾ। ਪਤਿਵਰਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਝੰਡ ਵੇਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਾਲਾ ਰੰਗ, ਧਰਮਵਾਨ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਧਰਮ-ਅਧਰਮ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਧਰਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਲਾਵਤੀ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯਮ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ?" ਯਮ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਹੇ ਪਤਿਵਰਤਾ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਆਯੁ ਨਹੀਂ ਘਟਾਉਂਦਾ। ਮੈਂ ਕਾਲ, ਮੌਤ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ।