ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਧਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਧਨ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ। ਜਿਹੜੇ ਜੀਵ ਹਿੰਸਕ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹਿੰਸਾ ਹੀ ਤਾਕਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਧਰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਨੌਕਰਾਂ ਲਈ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਤਪੱਸਵੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਹੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਲਈ ਤਿਆਗ ਹੀ ਉਸਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪੁੰਨ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਪ੍ਰਜਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਰਾਜਾ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਪੌਦਿਆਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਤੇ ਮੱਛੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਾਣੀ ਹੀ ਜੀਵਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਦੋਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇ, ਤਾਂ ਐਸਾ ਨਾਂ ਤਾਂ ਕਦੇ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਨਾਂ ਹੀ ਸੁਣਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਕਰਨੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਤਸ੍ਯ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਰਤ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਹੇ ਮੁਨਿ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਸੌ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਦਿਵਯ ਅਸਤਰ ਨਾਲ, ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਬਰਛੀ ਸੁੱਟੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਅਵਾਜ਼ ਆਈ। ਇਹ ਦਿਵਯ ਕਵਚ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਸੀ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਦੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਅਵਾਜ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਰਾਜੇ ਕੋਲੋਂ ਉਹ ਜੀਵਨ-ਦਾਤਾ ਕਵਚ ਮੰਗੋ। ਹੇ ਮੁਨਿ, ਜਦੋਂ ਬਰਛੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਲੱਗੀ, ਉਹ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟ ਗਈ। ਫਿਰ, ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲੋਂ ਉਹ ਕਵਚ ਮੰਗਿਆ। ਉਸ ਕਵਚ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਬਰਛੀ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਨੇਕ, ਚੰਦ੍ਰ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ। ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ 'ਵਿਸ਼ਵ ਜੈ' ਨਾਮਕ ਕਵਚ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਇਹ ਮੱਛਲੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜਦ ਤਕ ਇਹ ਕਵਚ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਜੀਵ ਦੀ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਸ ਦੀ ਜਾਪ ਤੇ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਬਾਣ ਨੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਮਹਾਂਵੀਰ ਵਿਰਭਦ੍ਰ ਨੇ ਇਹ ਪਹਿਨ ਕੇ ਸੰਬੋ ਬਣਿਆ। ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਪਹਿਨ ਕੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਜੈਗੀਸ਼ਵਯ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਨੇ, ਇਸ ਦਾ ਜਾਪ ਤੇ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਅਗਸਤਿਆ ਤੇ ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਵੀ, ਵਿਸ਼ਵ-ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪਾਈ। ਫਿਰ, ਕਵਚ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਆਖਿਆ ਗਿਆ: 'ਓਮ ਨਮਹ ਸ਼ਿਵਾਯ' ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। 'ਓਮ ਹ੍ਰੀਮ ਸ਼੍ਰੀਮ ਕਲੀਮ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸੁਵਾਹਾ' ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। 'ਓਮ ਨਮਹ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਂਤਾਯ ਸੁਵਾਹਾ' ਮੇਰੇ ਗਲੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। 'ਓਮ ਹ੍ਰੀਮ ਸ਼੍ਰੀਮ, ਪੰਜ-ਮੁੱਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸੁਵਾਹਾ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। 'ਓਮ ਹ੍ਰੀਮ ਸ਼੍ਰੀਮ ਕਲੀਮ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸੁਵਾਹਾ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। 'ਓਮ ਹ੍ਰੀਮ ਸ਼੍ਰੀਮ ਕਲੀਮ ਮੈਮ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਸੁਵਾਹਾ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਭੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। 'ਓਮ ਹ੍ਰੀਮ ਕਲੀਮ, ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ ਨੂੰ, ਸੁਵਾਹਾ; ਉਹ ਮੇਰੀਆਂ ਭੁਆਂਵਾਂ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। 'ਓਮ ਹ੍ਰੀਮ, ਈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ, ਸੁਵਾਹਾ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। 'ਓਮ ਹ੍ਰੀਮ ਸ਼੍ਰੀਮ ਕਲੀਮ, ਈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ, ਸੁਵਾਹਾ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। 'ਓਮ ਹ੍ਰੀਮ ਸ਼੍ਰੀਮ, ਭੂਤਨਾਥ ਨੂੰ, ਸੁਵਾਹਾ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਚੌਂਕੀਆਂ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਵੀ ਆਖਿਆ ਗਿਆ: ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਭੂਤੇਸ਼ਾ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸ਼ੰਕਰ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਖੰਡਪਾਰਸ਼ੁ, ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਚੰਦਰਸ਼ੇਖਰ। ਉੱਤੇ ਮ੍ਰਿਦਾ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਹੇਠਾਂ ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ ਆਪ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਕਵਚ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।