ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਵੱਡੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ: “ਮੈਂ ਉਸ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਅਸਪর্শ, ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼्वर ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਕਸ਼ਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਉਹ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਨਿਰਰੂਪ ਵੀ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਵੀ ਤੇ ਨਿਰਗੁਣ ਵੀ, ਉਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਬੇਹੱਦ ਸੁੰਦਰ, ਅਦੁੱਤੀਅ ਤੇ ਸਰਬ-ਵਿਆਪੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਕਰਮ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਇਕ ਕਰਤੂਤ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ ਪੁਰੁਸ਼ ਵੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਹੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਉਹ ਮਹਿਲਾ, ਪੁਰਖ ਅਤੇ ਨਾਪੁੰਸਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਕਾਰਣਾਂ ਦਾ ਮੁਢਲਾ ਕਾਰਣ ਹੈ। ਤੇਜ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਜੀਵ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਾਤਾਲੀ ਅੱਗ ਹੈ। ਰੁਦ੍ਰਾਂ, ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਹੈ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਕਪਿਲ ਰੂਪ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ, ਦੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਤੇ ਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੌਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਸੰਤ ਹੈ, ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼। ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਮਾਲਿਆ। ਪੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਪੱਤਾ, ਲੱਕੜਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦਨ ਦਾ ਲੱਕੜ। ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਰਿਜਾਤ, ਅਨਾਜ ਵਿੱਚ ਚੌਲ ਹੈ। ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਏਰਾਵਤ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਰੁੜ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ, ਅਨਾਜ ਵਿੱਚ ਜੌ ਹੈ। ਯਕਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਬੇਰ, ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਹੈ। ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਹੈ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਸਵਤੀ। ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੁ-ਮੰਤ੍ਰ, ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਹੈ। ਜੋ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਨ ਹੈ। ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਦਾ ਰੂਪ, ਦੋਸਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ—ਉਸ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਕਾਰਿਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾਂ, ਸੋਹਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਾਮਦੇਵ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਰੂਪ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ। ਧਰਮ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਮਵੇਦ ਹੈ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਠੰਡਕ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧ ਦਾ ਰੂਪ। ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਸੂਯ, ਛੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਤਰੀ। ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਧ ਦਾ ਰੂਪ, ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ। ਘਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਗ। ਉਹ ਤੇਜ ਦਾ ਰੂਪ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਤੇ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹਵਾ, ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਦ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਦਵਾਨ ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜਿਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵੇਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਜੀਲਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਹੋਠਾਂ ਉੱਤੇ ਬਾਂਸਰੀ ਲਾਈ ਮਸਤ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਧਾ ਵਲੋਂ ਪਾਨ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਉਸਨੇ ਖਾ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਿੱਟੇ ਚੰਵਰਾਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਸੁੰਦਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਰਾਸ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ। ਇਹ ਹੈ ਉਹ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਤੇ ਗੁਣ ਹਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।