ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਉਕਤ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪਰਮ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਗੋਵਿੰਦ ਜੀ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਜਿੱਥੇ ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਮਧੁਸੂਦਨ, ਜੋ ਬਲੀ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ। ਇਹ ਮਧੁਸੂਦਨ ਜਾਗਦੇ ਤੇ ਸੁੱਤੇ, ਹਰ ਸਮੇਂ ਮੇਰੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਮੈਂ ਖੁਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਚਾਹੇ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਗਲ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਸੱਜੇ ਬਾਂਹ ਉੱਤੇ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਹਨ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਜੀਵਦੇ ਜੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਜਸੂਯ ਯੱਗ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਾਜਪੇਯ ਯੱਗ, ਤੇ ਸਮੂਹ ਮਹਾਨ ਦਾਨ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ, ਨੇਮ, ਉਪਵਾਸ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਅਧਿਐਨ, ਜਪ ਅਤੇ ਤਪ—ਇਹ ਸਭ ਵੀ ਜੇ ਕੋਈ ਕਰ ਲਵੇ, ਪਰ ਜੇ ਉਸ ਕੋਲ ਸਿੱਧ ਕਵਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਇਹ ਕਵਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਉਹ ਬੜੀ ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਇਹ ਕਵਚ ਧਾਰਨ ਕਰ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਰਾਜ, ਸਿਰ ਜਾਂ ਜਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ। ਇਸ ਪਿੱਛੋਂ, ਭਰਿਗੁ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: “ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੁਖ, ਮੁਕਤੀ, ਮੂਲ ਤੱਤ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ, ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਨਾਥ।” ਤਦ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ: “ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਤਾਰਾਂ ਅੱਖਰੀ ਮਹਾ-ਮੰਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਰ ਜਪ ਕੇ ਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੋਮ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।” ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਦੀ ਉਂਗਲੀ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਵੈਕੁੰਠ ਤੱਕ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ। “ਹੁਣ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਾਮ ਵੇਦ ਅਨੁਸਾਰ ਧਿਆਨ ਸੁਣੋ,” ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਰੂਪ ਨਵੇਂ ਮੀਂਹ ਦੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ ਹੈ, ਅੱਖਾਂ ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਿਪਤ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਬੜੇ ਸੋਹਣੇ ਹਨ। ਉਹ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਜਾਸੁਮਿਨ ਤੇ ਜੰਗਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਹਨ। ਉਹਦੀ ਜੋਤ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚੰਦਰਮਾ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਇਸ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਰਾਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ੋਧਾ ਪੂਜਾ ਦੀ ਸੋਲਾਂ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਨ: ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਜਲ, ਪੀਣ ਲਈ ਜਲ, ਆਸਨ, ਵਸਤ੍ਰ, ਅਭੂਸ਼ਣ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ, ਮੁਖ ਧੋਣ ਲਈ ਫਿਰ ਜਲ, ਸੁਗੰਧੀ ਮਸ਼ਕ, ਅਗਰ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਸੁੰਦਰ ਦਿਵਯ ਸ਼ੈਯਾ। ਫਿਰ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ: ਹਰਿਭਾਨੂ, ਚੰਦਰਭਾਨੂ, ਸੂਰ્યਭਾਨੂ, ਸੁਭਾਨੁਕਾ, ਗੌਵਾਲਣਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਰਾਧਿਕਾ, ਆਦਿ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਪਰਮ ਦੇਵੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਗੋਪ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ, ਮੈਂ ਆਪ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ। ਛੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੰਜ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਕਰੋ: ਗਣੇਸ਼, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਦੇਵੀ। ਗਣੇਸ਼ ਵਾਘਾਂ ਦੀ ਨਿਵਾਰਣ ਲਈ, ਭਾਸਕਰ ਰੋਗ ਨਾਸ਼ ਲਈ, ਸ਼ੰਕਰ ਗਿਆਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਦੁਰਗਾ ਪਰਮ ਰਾਜਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਵਿਦਾਈ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਇਸ਼ਟ ਦੇਵ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।