ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਹਰ ਥਾਂ ਵਧੇਰੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਹੜੀ ਔਰਤ ਹੈ ਜੋ ਅਸਲ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਪੂਰਨ ਹੈ? ਮੈਂ ਨਾਂ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਹਾਂ, ਨਾਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਦ ਦੀ, ਨਾਂ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦੀ। ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਿੰਨੀ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੁਣ ਅਤੇ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹਨ। ਸੋਹਣਪ, ਗੁਣ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰੀਅ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਭੀ ਹਰੀ ਦਾ ਭਗਤ, ਹਰੀ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗਾ ਗੰਭੀਰ, ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਭ ਨੂੰ ਭਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗਾ ਸੋਹਣਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬੋਲੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਿਗੁ ਵਰਗਾ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਵੱਲ ਸਮਰਪਿਤ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ, ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਧੀਰਜ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਦਾ ਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ। ਹੇ ਨਾਰਾਯਣ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਿਅ, ਮੈਂ ਆਪ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹੋਗੇ। ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਗਿਆਨ ਖੋਹ ਲਵਾਂਗੀ। ਮੈਂ ਯਮ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਹੁਣ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਅਤੇ ਰੋਗ ਦਾ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਕੀਤੇ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਗਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਉਚਾਰ ਸਕੇ। ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਥੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਮਾਧਵ, ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਿਅ ਲਈ, ਇਸ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਨਾ ਦੇਵੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਜੁਗਤਵਾਨ ਲੋਕ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੰਤ ਜਪਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖੀ, ਅਸਹਾਇ ਅਤੇ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹੋਇਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਆਉਣ ਕਰਕੇ ਰੁਕ ਗਈ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।” ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ, ਸੌ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਰਾਜ ਹੋਵੇ, ਧਨ ਹੋਵੇ, ਗਿਆਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸ਼ੌਰੀਅ—ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਜਾਣ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਦੁਲਭ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਇਕ ਸਤੀਆਤਮਿਕ ਪਤਨੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਾਰੇ ਤੇਜ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈ।” ਧਰਮ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਹੜਾ ਧਰਮ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ। ਸੱਤ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ—” ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਮਾਧਵ, ਹੁਣ ਇਕ ਔਰਤ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਥੰਮ ਗਏ, ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਉਸ ਮੂਲ ਕਾਰਣ ਕੋਲ ਜਾਓ; ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਹੈ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਚਲੇ। ਉਥੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹੀ ਮਹਾਨ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ, ਮਾਲਾਵਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠੀ ਸੀ। ਉਹ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸਿੰਧੂਰ ਦੀ ਬਿੰਦੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਜੋਤੀ ਉਸ ਦੀ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨ ਦੀ ਕਿਰਣ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਲਾਸ਼ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਯੋਗ ਅਸਨ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਤਰਜਨੀ ਅਤੇ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੁੱਚਾ ਸਫੈਦ ਸੁਤ ਦਾ ਮਾਲਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਚੰਪਕ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗਾ ਪੀਲਾ ਰੰਗ, ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਰਗੇ ਲਾਲ ਹੋਠ, ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।