ਇੰਦ੍ਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਹਸਤੀਆ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਇਸਤਰੀ, ਕਦੇ ਨਪੁੰਸਕ ਤੇ ਕਦੇ ਪੁਰਖ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਸੰਹਾਰਕ ਵੀ ਹੈ। ਉਹੀ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਸਮੇਂ ਦਾ ਅੰਤ ਹੈ, ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਹੈ ਤੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਬੀਜ ਵੀ ਉਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਗੁਣ ਗਾਇਨ ਕਰਕੇ, ਭਰਿਗੁ ਜੀ ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਜਮਦਗਨਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਰਚਿਆ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੁਣ ਦੱਸ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਕਰਵਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?" ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਬੱਚਾ ਤਾਂ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ ਹੈ, ਪਰ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਬੜਾ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ।" ਭਰਿਗੁ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਪਾਰਸ਼ੁਰਾਮ ਹੈ, ਮੈਂ ਰੇਣੁਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ। ਹੇ ਕਰੁਣਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇ ਬਦਲੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਵਜੋਂ ਖਰੀਦ ਲਓ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸਨ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਆਏ ਤੇ ਉਨਾਂ ਨੇ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੂਰਖ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਪੀਲੀ ਗਾਂ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਉਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੀ ਗਈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਨਾਥ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਦੁੱਖ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਬੜੀ ਔਖੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਕਰ ਲਈ: ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੱਤਿਆਰੇ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਮਾਰਾਂਗਾ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਰਾ (ਸ਼ਿਵ) ਨੇ — ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ, ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।" "ਤੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਵਿਹੂਣ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਅਰਜੁਨਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।" "ਉਸਨੂੰ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਹਰੀ ਦਾ ਕਵਚ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।" "ਜੋ ਕੋਈ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ—" "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਘਰ ਜਾ; ਸ਼ੰਕਰ ਤੇਰਾ ਕੀ ਕਰੇਗਾ?" ਕਾਲੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੌਣਾ ਚੰਦ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜਨਾ ਚਾਹੇ—" "ਜੋ ਯਜਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੇ ਹਨ—" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਰੋ ਪਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੋਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ— ਸਭ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ— ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਗੁਪਤ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।" "ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਐਸਾ ਅਦਭੁਤ ਕਵਚ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।" "ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ (ਇਕੁੱਤੀ ਵਾਰੀ) ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਵਿਰਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਤੋਤ੍ਰ, ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਤੇ ਆਰੰਭਕ ਕਰਮ ਵੀ ਸਮਝਾਏ। ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਥਾਂ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ। ਸੱਪ ਦੀ ਫਾਸੀ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤਰ, ਤੇ ਵਿਰਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਗੰਧਰਵ, ਗਰੁੜ ਤੇ ਜ੍ਰੰਭਣ ਅਸਤਰ ਵੀ ਦਿੱਤੇ। ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਸਤਰ, ਸ਼ਸਤ੍ਰ, ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿਖਾਏ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਢੰਗ, ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨਾ; ਤੇ ਨਾਸ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੋਹਿਨੀ ਗਿਆਨ, ਜੋ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਰਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ। ਗੁਰੂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੂੰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੇ ਕਵਚ ਦੋਵੇਂ ਦਿੱਤੇ।