ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜੋੜਾ, ਹਰੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ, ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਜੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ—ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਸੋਨਾ, ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦਿਵਿਆ ਸੇਜ—ਦਿੱਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੀਰੇ ਦੀ ਦੀਵਾ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸਿੰਘਾਸਨ, ਛਤਰੀ, ਜੁੱਤੀਆਂ, ਫਲ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਜੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕ ਸੁਧਰੇ ਹੋਏ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਿਧ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਥੇ ਗਾਇਕਾਂ ਵਲੋਂ ਗੀਤ ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਧੁਨ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਭ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪੂਰਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਓਹ ਪ੍ਰਭੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਜੀ ਨੇ ਭਾਵ ਭਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਪਰਦਾਦਾ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਕੀ ਆਖਾਂ? ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਆਏ ਸਨ—ਉਹ ਰਾਜਾ, ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਅਰਜੁਨ, ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।" ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਸੂ ਰੋਕਦਿਆਂ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਮੁੜ ਬੋਲਿਆ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਿਰਾਸਰਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਹੋ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਦਾਦੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ।" "ਉਹ ਰਾਜਾ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਦਇਆਲੂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਉਹ ਧਨੀਆਂ ਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਇਕਸਾਰ ਵੇਖਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਾਲਕ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣਕੇ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਧੀ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਸੁਣਕੇ, ਚਤੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਣ ਲੱਗੇ ਕਿ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਮੈਂ ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਬਣਾਈ। ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇਕੀ ਵਾਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦੇਵੇਂ। ਇਹ ਨਿਰੰਤਰ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਚਾਰ ਵਰਣਾਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੈ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੰਕਲਪ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਬੱਚੇ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ। ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਉਪਾਏ ਲੱਭ ਜੋ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਦਾ ਬੀਜ ਹੋਵੇ। ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਕਵਚ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ। ਹਰ ਜਨਮ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਗੁਰੂ ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਥ ਹਨ। ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਮੰਤ੍ਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਗੁਰੂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" "ਜਦ ਤੂੰ 'ਤ੍ਰੈਲੋਕਯ-ਵਿਜਯ' ਨਾਮਕ ਉੱਤਮ ਕਵਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਤੈਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤਰ ਵੀ ਦੇਣਗੇ।" ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਜਦ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਇਹ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਬੜੀ ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਲੋਕ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਤੋਂ ਲੱਖਾਂ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਤੇ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵੈਕੁੰਠ ਹੈ, ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਗੌਰੀ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਗੋਲੋਕ ਹੈ, ਜੋ ਪੰਜ ਸੌ ਕਰੋੜ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਹੈ।