ਇਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਯੁੱਧ ਭੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮੋਹਰ, ਛਤਰੀ ਤੇ ਕਵਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸਰਪ-ਅਸਤਰ ਦੀ ਵਿਰਲੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸੁਮੰਤੁ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਾਗ੍ਰਤ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਕੰਮ ਉਸ ਨੇ ਬੜੀ ਸੁਗਮਤਾ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਠਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬਾਣ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਚੁੱਕਿਆ। ਪਰ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਕਮਲੋਦਭਵ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਾਰਾਯਣ ਜੀ ਨੇ ਕਹਿਆ—ਉਹ ਫਿਰ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਉਸ ਨਾਲ ਚਾਰ ਲੱਖ ਰਥ ਤੇ ਦਸ ਲੱਖ ਰਥੀ ਸਾਥੀ ਸੀ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਆਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਰ, ਵਾਜਾ-ਗੰਦੇ ਅਤੇ ਉਲਾਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਮੈਦਾਨ ਗੂੰਜ ਉਠਾ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਆਦਮੀ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਝੋਪੜੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਪਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਉਠ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਬਾਣ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਬਾਣਾਂ ਦਾ ਜਾਲ ਬਣਾਇਆ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਾਣਾਂ ਦਾ ਜਾਲ ਵੀ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਿੱਚ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਆਇਆ ਤੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਮੁੜ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਬਾਕੀ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟੇ, ਪਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਬਾਣ ਸੁੱਟਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਅਟੱਲ ਜਲ੍ਹਾ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੌਂਸ-ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਹੌਂਸਿਆ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੌਂਸ ਆਉਣ ਲੱਗੀ)। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੁੱਤਾ ਦੇਖ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਇਆ ਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੇਲੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਆ ਗਿਆ। ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਡਰ ਕੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਭੱਜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ। ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਸੁੱਟਿਆ। ਪਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਬਾਣ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ—ਨਮਨ ਕਰਕੇ—ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਬਾਣ ਚੁੱਕਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਬਾਣ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ। ਉਥੇ ਹੀ, ਯੋਗੀ ਨੇ ਸਹੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਟਿਆ, ਦੇਵਤੇ ਚੀਖ ਪਏ। ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਹ ਬਾਣ ਸੁੱਟ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਦਰੀਯਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਡ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ। ਰਿਸ਼ੀ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਗਿਆ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮ੍ਰਿਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੋਈ। ਉਹ ਗੋਲੋਕਾ ਗਈ ਤੇ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।