ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਧੀ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੇ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਫਲ ਦਿਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਸੁੱਚਾ, ਨਿਰਮਲ ਪਾਣੀ ਭੀ ਭੇਟ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਮਹਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਮਨੋਹਰ ਪਾਨ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵੀ ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਜੋ ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਰੁਚਿਕਾਰ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਗਣੇਸ਼, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰੂਪ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਨੂੰ "ਓਮ ਸ਼੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕਲੀਂ" ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਪੂਰਵਕ ਭੇਟਾਂ ਅਰਪਣ ਕੀਤੀਆਂ। ਇਹ ਬੱਤੀ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ-ਮਾਲਾ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਮੰਤਰ ਦਾ ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੰਤਰ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਤੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵਾਚਾਲਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਤੇ ਭੀ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਹੋਣ ਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋ ਬਾਅਦ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ। ਫਿਰ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਦੀਵੀ ਜੋਤ, ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋ, ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਅਵਿਨਾਸੀ, ਸਦੀਵੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਸੱਚਾ ਸਰੂਪ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਦੇ ਪਾਰ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਵਿਰਲ ਨਾਵ ਵਿਚ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਵਰਦਾਤਾ ਦੇ ਭੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਨਾ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰਕ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਬੀਜ, ਅੰਕੁਰ ਅਤੇ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦਾ ਮੂਲ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਸਭ ਵਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੋ।" "ਪੰਜ-ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਚਾਰੇ ਵੇਦ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ—ਫਿਰ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੇ ਸਾਧੂਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੇ ਰਚੀ, ਪੜ੍ਹੀ, ਉਸ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭੀ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਸਮੇਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹਦੇ ਸਭ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਭਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦੋਸਤ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲਕਸ਼ਮੀ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਰੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਦਾ ਉਧਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗੁਰੂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।" ਫਿਰ ਸ਼ਨੀ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਤੁਤੀ ਦੱਸੋ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਨਾ ਤਾਂ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਨਾ ਹੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਵਿਵਾਦ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਗੁਪਤ ਹੈ ਅਤੇ ਆਗਮਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।" ਇਹ ਕਾਊਥੁਮ ਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਣਨ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ। ਰਾਜ, ਸਿਰ ਜਾਂ ਜਾਨ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ। ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟਤਾ ਅਤੇ ਲੁਕਾਈ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਅਵਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਅਤੇ ਰੂਪ ਲੈਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਨਨ, ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਮਹੱਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਹੀ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।