ਇੱਕ ਦੋਹਰਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਜੇਕਰ ਸਾਂਧਿਆ ਦੀ ਉਪੇक्षा ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਲੋਂ ਵਿਰਕਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਸੈਂਕੜੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਦਾਦਿਆਂ ਸਮੇਤ ਹਰੀ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਚਾਰ ਵਰਨ ਹਨ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ—ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਸ਼ਨਵ ਸਦਾ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਕੰਵਲੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧਿਆਨ-ਧਾਰਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕ੍ਰ ਵੀ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਆਪਣੀ ਨਿੰਦਾ, ਰੂਪ-ਰেখਾ ਅਤੇ ਜਿਗਿਆਸਾ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਬ੍ਰਹਿਮਚਾਰੀ ਤਪਸਵੀ ਸੀ? ਪਿਤਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋ ਗਏ?" ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਅਪਾਂਤਰਤਮਸ ਅਤੇ ਸਨਕ ਆਦਿ ਵੀ ਹੋਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਸਦਾ ਹੀ ਹੋਏ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਹੀ ਪੂਜਾ-ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹੇ। ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਨਾਰਦ ਗੰਧਰਵ ਬਣ ਗਏ। ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਗੰਧਰਵ ਬਣੇ। ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਉਹ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਉੱਚਤਮ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਕਵਚ-ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਿਆ।" "ਉਹ ਮਹਾਨ, ਦਿਵਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਇੱਕ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਜਪਦੇ ਰਹੇ। ਸੌ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ—ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਅਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ—ਦੇਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਬੀਜ, ਅਤੇ ਤਪ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਅਤੇ ਬਾਣਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ, ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੌਤ ਦੇ ਜੇਤੂ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਸਚਾ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।" "ਵਸੀਸ਼ਠ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿ-ਕਰਤਾ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਉੱਚਤਮ ਭਗਤ ਪੁੱਤਰ ਮੰਗਿਆ।" "ਚੰਦਰ-ਸ਼ਿਖਰਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਗੰਧਰਵ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਕਦੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਸ਼ੁਭ ਵਿਅਕਤੀ? ਹੇ ਬਚੇ, ਹਰੀ ਵੱਲ ਅਡੋਲ ਭਗਤੀ ਹੀ ਸਾਰਾ ਸੁਭਾਗ ਹੈ।'" "'ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼, ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਵੰਸ਼, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਹਰ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਵਫ਼ਾ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤਾਂ ਉੱਦੋਂ ਤੱਕ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੱਲ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਉਤਪੰਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ।" "'ਉਹ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਉੱਚਤਮ ਭਗਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਵੱਡੀ ਵਫ਼ਾ ਹੈ! ਸਾਡੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਲਈ, ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਧਨ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।'" "'ਹੇ ਬਚੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਚੁਣ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸਭ ਉਪਲਬਧੀਆਂ, ਵੱਡਾ ਯੋਗ, ਗਿਆਨ, ਅਤੇ ਮੌਤ 'ਤੇ ਜਿੱਤ—'" "ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੰਧਰਵ ਦੇ ਗਲੇ, ਹੋਠ ਅਤੇ ਜੀਭ ਸੁੱਕ ਗਏ।" "ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ-ਅਵਸਥਾ ਵੀ ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੱਲ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰਭੂਤਾ, ਅਮਰਤਾ ਜਾਂ ਯੋਗ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ—'" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵਿਆਖਿਆ ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਸ਼ੌਨਕ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਦੀ ਮਹੱਤਾ, ਸ਼ਾਪਾਂ ਦੀ ਲੀਲਾ, ਅਤੇ ਪਰਮ-ਭਗਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।