ਸਭ ਜੀਵਨ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਵੀ ਅਧਿਆਪਕ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜਦੋਂ ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਸੂਰਜ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਆਗਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਯਜਨਾ ਦੇ ਭਾਗੀ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਰਦਵਾਜ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਨਾਲ, ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਭਾਗੀ ਹੋਏ ਅਤੇ ਆਦਰ ਪਾਏ। ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ "ਬ੍ਰਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ" ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਭਰਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਰਹੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾਵੇਗਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਭਾਰੀ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਜੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਵੇ, ਉਹ ਸੁਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਾਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨ, ਜੇ ਸੰਧਿਆ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੋ, ਨਾ ਸ਼ਾਪ ਦੋ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਕਰ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦਾ ਭਗਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਾ ਜਿਹੜਾ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਭੋਗ ਦਾ ਭਾਗ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾਵੇਗਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭੋਗ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੈਵੇਦਿਆ ਭੋਗ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾਵੇਗਾ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਭੋਗ ਨਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਮਲ, ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਪਿਸਾਬ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ। ਪਿਤਰਾਂ, ਮਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ, "ਕਿਹੜਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਕਿਹੜਾ ਪਿਤਾ, ਕਿਹੜਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਿਹੜਾ ਮਿਤਰ?" ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਹਮਣ ਵਿਸ਼ਨਵ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਨਵ—even ਜੇ ਚੰਡਾਲ ਹੋਵੇ—ਉਸ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਾ ਜੇ ਸੰਧਿਆ ਕਰਮ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਪਵਿੱਤਰ ਰਹੇ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੋਂ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਪਾਵੇਗਾ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੰਤ੍ਰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸਮੇਤ ਹਰੀ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਚਾਰ ਜਾਤੀਆਂ ਹਨ—ਬ੍ਰਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ—ਵਿਸ਼ਨਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕ੍ਰ ਨੂੰ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਨਿੰਦਾ, ਉਪਕਰਮ ਅਤੇ ਜਿਗਿਆਸਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ।" ਉਹ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਕਿਸ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੇ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਯਤੀ ਸੀ?" "ਪਿਤਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧ ਹੋਣ ਤੇ?" ਸੂਤ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਅਪਾਂਤਰਤਮਸ, ਸਨਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਲਗਾਤਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਰਹੇ। ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪੂਜਾ-ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹੇ। ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਨਾਰਦ ਗੰਧਰਵ ਬਣ ਗਿਆ।" "ਨਾਰਦ ਸਭ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਹਾਨ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਉੱਚਤਮ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਕਵਚ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਿਆ।" "ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ, ਦਿਵਯ ਮੰਤ੍ਰ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਜਪਿਆ। ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਅਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ-ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਤਪस्या ਦੇ ਸਵਰੂਪ, ਤਪ ਦੇ ਬੀਜ, ਅਤੇ ਤਪ ਦੇ ਫਲ—ਜੋ ਤਪ ਦਾ ਪਰਿਣਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।