ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਸੁਤਪਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਘਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸੂਰਜ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਬੇਟਿਆਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਦੁਖੀ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਭਰਦਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਭਰਦਵਾਜ਼! ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਮਹੇਸ਼ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸਦਾ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਗੰਗਾ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ। ਸੱਚ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਨਹੀਂ। ਰੋਗ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਆਦਰਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਵਰਗੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ। ਸਭ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਤੇacher ਵਜੋਂ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਭਰਦਵਾਜ਼ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਆਗੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਰਦਵਾਜ਼ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਆਦਰਯੋਗ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਬਣ ਗਏ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ "ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ" ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਪੀਤਾ, ਉਹ ਜਦ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਰਹੇ, ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਗੰਭੀਰ ਰੋਗੀ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਜਲ ਪੀ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਲੇਸ਼ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਅਗਿਆਨੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗਿਆਨੀ, ਜੇ ਉਹ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਕਦੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨ ਤਾ ਮਾਰੋ, ਨ ਹੀ ਸ਼ਾਪ ਦਿਓ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਰੇ ਜਾਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਕੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦਾ ਭਗਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਜਲ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਥਾਲੀ ਦਾ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੋਈ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸਦਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਨੈਵੇਦਿਆ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭੋਜਨ, ਗੋਬਰ, ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਪਿਸ਼ਾਬ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਭਗਤੀਆਂ ਹਨ। ਪਿਤਰਾਂ, ਨਾਨਕੇ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਬਾਰੇ ਵੀ, ਜੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਨਾਨਕੇਆਂ ਸਮੇਤ ਹਰੀ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਵਰਣ ਹਨ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਛੱਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ—ਪਰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਸਦਾ ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕਰ ਸਦਾ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਝਲੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਨਿੰਦਾ, ਉਤਸ਼ੁਕਤਾ ਅਤੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ। ਦੱਸੋ, ਇਹ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਿਸਨੇ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਸੀ? ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਕੀ ਹੋਇਆ?" ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ! ਅਪਾਂਤਰਤਮਾਸ, ਸਨਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ।