ਸੁਨਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹ్మਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਚਰਨ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਸੂਤ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਆਸ਼ਵਿਨ ਦੈਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਕੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਸ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹਨ?" ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤਪस्वੀ ਨੇ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵਰ ਚੁਣਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਅਸਪর্শ ਰਹੇ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਲੈਣ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਮਿਲੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਖੁਦ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਮਨ-ਜਨਿਤ ਧੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਵਜਰ ਤੋਂ ਭੀ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਕਲਿਆਣਮਿਤ੍ਰਾ, ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ— ਭਾਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੂਤਪਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ। ਸੂਰਜ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਗੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਭਰਦਵਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮੁਖ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਭੁੱਲ ਬਾਰੇ— ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਮਹੇਸ਼ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ— ਦੇਵਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਗੰਗਾ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ। ਸਚ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਨਹੀਂ। ਰੋਗ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਆਦਰਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਵਰਤ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਤਪ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ। ਸਭ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੀ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ; ਕੋਈ ਅਧਿਆਪਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਯਜਨਾ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਉਹ ਗੰਗਾ ਤੀਰ ਗਿਆ, ਚਿੰਤਤ, ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲਗਨ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਦਵਿਜ ਜਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹੋਏ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹਰ ਥਾਂ ਜਿੱਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ 'ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਰਦਾ ਹੈ— ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਤੀਰਥ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਹੈ— ਜੋ ਭੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ— ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਭਾਰੀ ਰੋਗੀ ਵੀ, ਦਵਿਜ ਜਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦਵਿਜ— ਚਾਹੇ ਅਜਾਣ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗਿਆਨੀ, ਜੋ ਦਵਿਜ ਸੰਧਿਆ ਕਰਮ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ— ਕਦੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਜਾਂ ਸ਼ਾਪ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਗਊਆਂ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ ਤੇ ਹਰੀ ਦਾ ਭਗਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦਵਿਜ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ— ਜੋ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ— ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੈਵੇਦ੍ਯ ਦਾ ਬਚਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ— ਭੋਜਨ, ਵਿਸ਼ਠਾ, ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਪਿਸ਼ਾਬ ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ— ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ— ਪਿਤਰ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ— ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਪਿਤਾ, ਪੁੱਤਰ, ਦੋਸਤ— ਦਵਿਜ ਜਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਦੁਆਰਾ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਚੰਡਾਲ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਸਤਿਕਾਰ, ਭਗਤੀ, ਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਮਹੱਤਾ ਨੂੰ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ, ਗੁਰੂ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਸਦਾ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਰਹੀ ਹੈ।