ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਣ ਲਈ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਜਿਵੇਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੋ ਪੂਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਆਦਰ ਹੈ; ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨਾ, ਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਾਧਵ ਰੁੱਤ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੰਵਤਸਰ, ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਤਕਰਮੀ ਪਤਨੀ, ਤੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਨ—ਇਹ ਸਭ ਉੱਤਮ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧਨ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀਰਾ, ਤੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਫਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੰਬ, ਤੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਭਾਰਤ ਸਾਲ ਸਿਰਮੌਰ ਹਨ। ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਾਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਦੁੱਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੂਰਜ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੇਦ, ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਪਿਲ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿਆਨ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਵਿਤਾ; ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ, ਤੇ ਆਨੰਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ—ਇਹ ਸਭ ਉੱਤਮ ਹਨ। ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਝੂਠ, ਤੇ ਪਾਪੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਲਟ ਔਰਤ; ਗਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਘਿਉ, ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ; ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗ; ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗਰੁੜ, ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਏਰਾਵਤ; ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਿਤ੍ਰਰਥ, ਤੇ ਬੁੱਧੀਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੀਵਨ; ਵਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੇ ਧੀਰਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਧਰਤੀ; ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੈਸ਼ਣਵ, ਤੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਣਵ (ਓਮ)। ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬੋਲੀ, ਤੇ ਛੰਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗਾਇਤ੍ਰੀ; ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਤੇ ਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੁਰਭੀ; ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਨ; ਮੂਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ, ਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਕੈਜ; ਇੰਦਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੰਤਰ ਆਤਮਾ, ਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪਚਾਅ; ਸਥੂਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਰਾਟ, ਤੇ ਸੁਖਸ਼ਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਣੂ; ਦਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦਧੀਚੀ, ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਹਲਾਦ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰਾਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ, ਧਨੁਧਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਰੂਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਪੂਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, "ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਤੂੰ ਉਹ ਵਰਤ ਧਾਰਣ ਕਰ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਰਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕਰੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਹਰ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਹਰੀ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ, ਨੌਕਰ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਗਿਰਿਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਵਿਰਲਾ ਹਰੀ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਗਿਰਿਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰੱਖਿਆ-ਸੂਤਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸਤੁਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਪੁੱਛਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਦੁਖੀਆਂ ਦੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ। ਵਰਤਾਂ ਦੇ ਪਦਾਰਥ ਤੇ ਫਲ ਕੀ ਹਨ? ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਮਾਣੀ ਹਾਂ, ਠੀਕ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦਿਓ। ਹੋਰ ਜੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ, ਉਹ ਵੀ ਦੱਸੋ।" ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਆਖਿਆ, "ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਅਸ਼ੋਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਨ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਚੰਗਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਨੂੰ ਵਿਅਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਦੇ ਸਾਕਸ਼ੀ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।