ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਵਡਿਆਈ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਯੋਗ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਮਹੇਸ਼ਾ ਡਰ ਅਤੇ ਲਾਜ਼ ਨਾਲ ਉੱਠੇ। ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਦੀ ਬੜੀ ਹੀ ਮਨੋਹਰ ਕਥਾ ਮੈਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ। ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਪਲਾਇਨ ਕਰੋ!"। ਪਾਰਵਤੀਪਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਭੱਜ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਦੁರ್ಗਾ ਜੀ ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਤੋਂ ਉੱਠੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੋਈ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਨਾ ਵੇਖਿਆ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ, "ਅੱਜ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਅਸਹਾਇ ਹੋ ਜਾਣ।" ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਡਰ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ਤ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਡਰੇ ਅਤੇ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ, ਨਰਮ ਬੋਲ ਕਹੇ: "ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੁਭਾਗਣੀ ਅਤੇ ਮਨੋਹਰ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਰੁੱਸ ਗਈ ਹੋ?" "ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਭਾਗਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਹੋ, ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਹੋ। ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ? ਕਿਸੇ ਅਣਜਾਣੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਭਾਗ ਦੇ ਵਸ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ, ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਵੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਰਦਾ ਵਾਂਗ ਹਾਂ, ਮੰਗਲ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੰਤੋਖ ਹੋ, ਪੋਸ਼ਣ ਹੋ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋ, ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੋ, ਹਰ ਬੀਜ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਜਲ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜੀਉਣੀ ਦੇਵੋ, ਮੈਂ ਮਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।" ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨਰਮ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਤ੍ਰੁਪਤ, ਵਾਸਨਾ ਰਹਿਤ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—ਇੱਕ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਅਗਿਆਨ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਹਰ ਇਸਤਰੀ ਵਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗੁਪਤ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਲਾਜ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।" "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਵਿਚ ਵੀ, ਇੱਕ ਇਸਤਰੀ ਲਈ, ਉਸਦੇ ਗੁਆਚੇ ਹੋਏ ਸੁਖ ਵਰਗਾ ਦੁੱਖ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਮਾਵੱਸ ਦੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਘਟਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਉਂ ਹੀ ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਹਰ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਪੀੜ੍ਹਦੀ ਹੈ। ਸੁਖ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਇੱਕ ਦੁੱਖ ਹੈ, ਤੇ ਦੂਜਾ ਦੁੱਖ ਜੀਵਨ ਰਸ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ ਪਤੀ ਮਿਲਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ।" "ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ, ਤਪ ਅਤੇ ਦਾਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਪਤੀ ਦਾ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਤੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਤੀ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਅਚਰਿਤ੍ਰ ਇਸਤਰੀ ਵੈਰੀ ਵਰਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਦਾ ਉਲਾਦ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਉਪਾਅ ਕਰਾਂ? ਦੱਸੋ, ਹੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨਿਮਰ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਆਖਦੀਆਂ ਹਨ, "ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਬੀਜ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਉੱਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਬਚਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਉਪਾਅ ਰਾਹੀਂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕੰਮ ਦੀ ਸਿਧੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੰਗਲਮਈ ਬੀਜ ਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖੀ, ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਵਰਤ ਰੱਖੋ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬੀਜ, ਕਲਪਵ੍ਰੱਖ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਹੈ, ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਇਹ ਬੀਜ ਹੈ।