ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੰਦੀ, ਜੋ ਅਤਿ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਸ ਮੰਤਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਗਰਣੀ, ਦੁਰਵਾਸਾ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਕਾਮਧੇਨੁ ਵਰਗਾ ਹੈ—ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਛਾ ਕਰੋ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਮੰਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਓਮ ਦੁ르게"—ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਮਾਂ ਦੁર્ગਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਗਲ੍ਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। "ਓਮ ਹ੍ਰੀੰ ਸ਼੍ਰੀੰ ਕਲੀੰ"—ਇਸ ਨਾਲ, ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। "ਓਮ ਸ਼੍ਰੀੰ ਹ੍ਰੀੰ ਕਲੀੰ"—ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਮਾਂ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ, ਚਾਹੇ ਨੀਂਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜਾਗ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਭਦਰਕਾਲੀ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪ੍ਰਿਆ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਏ ਬੱਚੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਅਤਿ ਦੁਲੱਭ ਕਵਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਜਦ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਵਸਤ੍ਰ, ਆਭੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਕਰੀਏ, ਜਦ ਤੂੰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ—even ਜੇ ਉਹ ਅੱਗ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚਲਾ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰ ਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਦ ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਉਹ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਣਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਜਦ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਦਹੀ-ਚਾਵਲ ਦਾ ਭੋਗ ਲਗਾ ਕੇ, ਸੁਵਰਨ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰ, ਆਭੂਸ਼ਣ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਭੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਵਧਦੇ ਹਨ; ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹ্মਵੈਵਰਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਿ ਖੰਡ, ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਦੁರ್ಗਾ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਤੱਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ "ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ-ਮੋਹਨ ਕਵਚ" ਨਾਮਕ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਤੀਸਰੇ ਖੰਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ। "ਸ਼੍ਰੀ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪੂਜਨਯ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਾਰਾਇਣ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਤ ਅਤੇ ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਗਿਆਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗਣੇਸ਼ ਸੰਬੰਧੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈਏ।' ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਸ਼੍ਰੀ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਖੰਡ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਸਕਾਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਗਣੇਸ਼, ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੇ? ਉਹ ਕਿਸ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ, ਕਿਸ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ, ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੇ? ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਬ੍ਰਹਮ-ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਸੀ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।' ਤਦ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਕਥਾ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਘਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਥਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਾ ਅਸੁਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੀੜਤ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ, ਜੋ ਸਤੀ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਉਪਹਾਸਿਤ ਹੋਈ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਵਿਹਾਰ-ਸ਼ਯਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ। ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਈ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਸਿਰਫ਼ ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਮੂਚਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਹੰਸਾਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕੋਕਿਲਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਇਕ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਭ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ।