ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਆਇਆ ਤੇ ਬੋਲੇ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂਓ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਸ ਬੱਚੇ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਹੈ।” ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਹਿਆ, “ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੁਆਰਾ ਵਿੱਛੋੜਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖਦਾਈ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਓਂ ਲਈ ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਨਿਰੰਤਰ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।” ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮਿਕ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਫਲਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਗੁਰੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਰੁੱਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਪਾਪ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। “ਹੁਣ, ਹੇ ਬੁਧਿਮਾਨ, ਮੇਰੇ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣੋ। ਤਾਰਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ—ਸ਼ੰਭੂ, ਧਰਮ, ਸੂਰਯ, ਸ਼ਕ੍ਰ ਅਤੇ ਅਨੰਤ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਦੇਵਤਾ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਲਈ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੀਵ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਕੂਸ਼ਮਾਂਡ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ।” “ਤਾਰਕਾ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਨਿਰਪੱਖ ਰਿਹਾ।” ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਕਹਿਆ, “ਮੈਂ ਲੜਾਂਗਾ, ਪਰ ਮਹੇਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।” ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਕਹਿਆ, “ਧਰਮ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਸाक्षੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾਮਹ ਹੋ। ਸਾਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਘਾਸ ਵਰਗੇ ਹਨ।” “ਜੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਉਪਰ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ, ਹੇ ਬੱਚਿਓ, ਕੌਣ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰੇਗਾ?” ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਭਦਰਕਾਲੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਖੋਪੜੀ ਵਾਲਾ ਕਟੋਰਾ ਲੈ ਕੇ ਆਈ। ਉਹ ਦੇਵੀ, ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਭੁਜਾ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਦੰਦ ਸਤੱਰ ਤਾਲਾ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ, ਆਰਮੋਰਡ ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ੀਲ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੁੱਟ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਹਜ਼ਾਰ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਦੀ ਫਣਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਹੈ। ਕਾਲਾਗਨੀਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ, ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਸੇਵਕ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੋਈ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਉਸ ਦੀ ਭਾਲਾ ਨਾਲ ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ ਦਾ ਵਧ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਸੂਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਪਰਮ ਚਮਕੀਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਅਤੇ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚੁਪ ਹੋ ਗਏ। ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਬੋਲੇ, “ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਵੇਂ ਬੋਲ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਨਾਥ ਹੋ। ਜਿਸ ਨੇ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਅਤੇ ਮਧੁਕੈਟਭ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਨਾ ਤਾਂ ਸ਼ੰਭੂ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤਰ ਵਧੀਆ ਹਨ।” “ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਰਾਟ ਹਨ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂਵੇਂ ਅੰਸ਼ ਹਨ। ਹੁਣ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਆਉਣ, ਤੇ ਯੁੱਧ ਕਰਨ।” “ਉਸ ਪਰਮ ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਮੰਗਲਤਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।