ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਦੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਰਦਾਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਉੱਤਮ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸਿੰਘਾਸਨ ਭੇਟ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਕੁਮਾਰ, ਸ਼ਕੁਨ, ਕ੍ਰਤੁ, ਕਪਿਲ, ਪੰਚਸ਼ਿਖ, ਵੋਢੂ ਅਤੇ ਅੰਗੀਰਸ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਯਥਾਯੋਗ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਦਿਤਿ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਖੁਸ਼ੀ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਗਏ। ਸਭ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ, "ਮੈਂ ਆਪ ਜੀ ਨੂੰ ਆਪ ਦੇ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਬਿਨਾਸ਼ੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮੁਰਾਦ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੇ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ।" ਇਸ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖਦਾਈ ਹੈ। ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਲਗਾਤਾਰ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੀ ਸਭ ਮੰਗਲਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਗੁਰੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਦੇਵਤਾ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਪਾਪ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਪਿਆਰੇ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਹੁਣ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਧਰਮਾਤਮਾ ਤਾਰਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ—ਸ਼ੰਭੂ, ਧਰਮ, ਸੂਰਜ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਨੰਤ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਦੇਵਤੇ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।" "ਜੀਵ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ—all battlefield ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਤਾਰਕਾਸੁਰ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਨਿਰਪੱਖ ਰਿਹਾ।" "ਹੁਣ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਮਹੇਸ਼ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇ ਉੱਚੇ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।" ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਧਰਮ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾਮਹ ਹੋ। ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਘਾਸ ਵਰਗੇ ਹਨ। ਜੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ..." ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਬੱਚਿਓ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਯੁੱਧ ਕਰੇਗਾ?" ਉਸ ਵੇਲੇ, ਭਦਰਕਾਲੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਖੋਪੜੀ ਵਾਲਾ ਕਟੋਰਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਖੜੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਭਿਆਨਕ ਦੰਦ ਸੱਤਰ ਤਾਲਾ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੱਡੇ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਗਣ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁਤ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦੇ ਫਣਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਕਾਲਾਗਨਿਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਸੇਵਕ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਸਹਿਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਉਸ ਦੀ ਭਾਲਾ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਦਾ ਸਿਰ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭਾਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।