ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕਿ ਇੱਕ ਕਸ਼ਤਰੀਯ ਨੇ ਕਰਣ ਦੀ ਧੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਕਸ਼ਤਰੀਯ ਦਾ ਬੀਜ ਵੈਸ਼ਯਾ ਮਹਿਲਾ ਵਿੱਚ ਡੱਲਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਕੈਵਰਤਾ ਜਾਤੀ ਦਾ ਉਤਪੱਤ ਹੋਇਆ। ਇੱਕ ਧੀਵਰ ਪਿਤਾ ਤੋਂ, ਤੀਵਰੀ ਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਧੋਬੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਨਾਈ ਨੇ ਗੋਪਾ ਨਾਰੀ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਰਵਸਵੀ ਜਨਮਿਆ। ਤੀਵਰਾ ਨੇ, ਸੁੰਡਿਕਾ ਦੀ ਧੀ ਵਿੱਚੋਂ, ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਲਾ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਰਿਤੂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਹੋਈ। ਪਰ, ਇਸ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਰਗਾ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਚੌਥੇ ਦੋਸ਼ ਕਾਰਨ ਪਤਿਤਤਾ ਆ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਕਸ਼ਤਰੀਯ ਦਾ ਬੀਜ ਵੈਸ਼ਯਾ ਨਾਰੀ ਵਿੱਚ, ਰਿਤੂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਉਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜੋ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ ਸੀ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਯ ਲਈ ਵੀ ਮਨ੍ਹਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਕਸ਼ਤਰੀਯ ਦਾ ਬੀਜ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਮਹਿਲਾ ਵਿੱਚ, ਰਿਤੂ ਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਅਜਿਹੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਕੰਨ ਛੇਦੇ, ਨਿਰਦਈ, ਨਿਡਰ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ ਰਹੇ। ਇੱਕ ਮਲੇਛ ਨੇ, ਕੁਵਿੰਦ ਦੀ ਧੀ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੋਲਾ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਜੋਲਾ ਨੇ, ਕੁਵਿੰਦ ਦੀ ਧੀ ਵਿੱਚੋਂ, ਸ਼ਰਾਂਕਾ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣ-ਮਿਸ਼ਰਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ, ਬਹੁਤੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਅਸ਼ਵਿਨੀ-ਕੁਮਾਰ ਨੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਲਾ ਵਿੱਚੋਂ, ਇੱਕ ਵੈਦ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਲੋਕ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਭਾਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ, ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹਾਏ, ਇਹ ਬੀਜ ਕਿਵੇਂ ਅਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਡੱਲਿਆ ਗਿਆ?" ਸੂਤੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਦੋਂ ਵਾਸਨਾ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਜ਼ਬਰ ਕੀਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਉਸ ਮਨਮੋਹਣੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਆਈ। ਸ਼ਰਮ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਘਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੀ ਰਹੀ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮੀਕਾ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੈਦਕ ਵਿਦਿਆ ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਸਿਖਾਈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਲਾਂ ਅਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ। ਲਾਲਚੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਯਜ੍ਞ ਦੌਰਾਨ, ਯਜ੍ਞ-ਕੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਦਇਆ ਦਾ ਸਰੋਤ ਸੀ, ਖੁਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸੂਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਵੈਸ਼ਯਾ ਮਹਿਲਾ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਦੀ ਨਿਰਣੈ ਬਾਰੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਹਰੇਕ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ—ਪਿਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ 'ਤਾਤਾ' ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਦਾਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਪਰਦਾਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਨਾਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਪਰਨਾਨਾ। ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਾਂ, ਦਾਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੱਸ ਪਰਦਾਦੀ। ਮਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਨਾਨੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਮਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਨਾਨੀ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ, ਮਾਂ ਦੀ ਭੈਣ, ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭੈਣ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਦ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਧਨ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵਹੁਟੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਧੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਜਵਾਈ। ਛੋਟਾ ਸਾਲਾ, ਪਤੀ ਦਾ ਭਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਨਨੰਦ, ਪਤੀ ਦੀ ਭੈਣ। ਪਤਨੀ, ਜੀਵਨ-ਸਾਥੀ, ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ, ਪਿਆਰੀ, ਅਤੇ ਔਰਤ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਬਦ ਪਤਨੀ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਸੰਬੰਧ ਅਤੇ ਉਤਪੱਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਜਨਮ, ਵਰਣ, ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਸ਼ਤੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਏ ਹਨ।