ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਪਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੁਨਸ਼ੀਰਾ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਮੱਥਾ ਝੁਕਾ ਕੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਡਰ ਛੱਡ ਦੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਫਿਰ ਉਹ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ, "ਨਾ ਤਾਂ ਤੂੰ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਨਾ ਮੈਂ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ। ਆਓ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਤੁਰ ਚੱਲ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਮਹਿੰਦਰ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਮਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉੱਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਸਮੇਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ-ਯੋਨੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੱਸ ਪਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਅਧਿਆਪਕ ਵੀ ਹਨ, ਕਦੇ ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਰਚਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਸਦਾ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।" ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਉਤਥਯ, ਅਤੇ ਸੰਵਰਤ—ਜੋ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਭਰਾ ਹਨ। ਸੰਵਰਤ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਧਿਆਪਕ ਵੱਲੋਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਉਤਥਯ, ਜੋ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਗੁਰਵੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਪਰ, ਜੋ ਵੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਾਸਨਾ ਰੱਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਉਹ ਕੂੜੇ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਹਨ।" "ਜਦ ਉਹ ਉਥੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਗੰਦ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮ ਗਿੱਧ ਬਣ ਕੇ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੋ ਜਨਮ ਕੁੱਤਾ ਬਣ ਕੇ।" "ਜੋ ਕੋਈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਵੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਵਾਰਸਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਨਾ ਕੀਤਾ ਕਰਮ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਕਲਪ ਲੰਘ ਜਾਣ।" "ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਅਧਿਆਪਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਉਹੀ ਸ਼ਿਵ—ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ—ਦਾ ਵੀ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਾਹਨਾਂ ਤੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਵੀ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਅਧਿਆਪਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਹੈ। ਅੰਗਿਰਾ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਹੈ।" ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਅੰਗਿਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਗੁਆ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਪੁੰਸਵਨ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਪਰਮ ਕਰੁਣਾਵਾਨ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਆਏ। ਦਇਆ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਨੇ, ਜੋ ਸੁਭਾਗਵਤੀ ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰੀ ਵਰਦਾਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ, ਧੀਏ; ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮੇਗਾ।'" "ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋਵੇਗਾ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ। ਮੇਰੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਉਹ ਜੰਮੇਗਾ, ਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਰਦਾਨ ਤੋਂ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਵਰਦਾਨ ਤੋਂ, ਤਪ ਤੋਂ, ਤੇ ਖੇਤ੍ਰ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੋਇਆ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਪਤੀ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਪਰਤ ਗਏ। ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ ਦਾ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਾਇਆ, ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਾਹਨ ਨੰਦੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸਾਲ ਤਕ ਦਿਵ੍ਯ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਆਪਣਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਕਵਚ, ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ, ਸ਼ਿਵ ਲੋਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।" "ਇਹ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਸਥਾਨ ਦਿੱਤੇ।