ਇਹ ਰਸਮਈ ਕਥਾ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਹੱਸਮਈ ਆਵਰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੌਤ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਫਿਰਦੀ ਹੈ। ਜਾਮਦਗਨਯ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਇਸ ਆਵਰਨ ਦੀ ਜਾਪ ਅਤੇ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ ਅਤੁਟ ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਗ੍ਯਸ਼ਾਲੀ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਇਹ ਆਵਰਨ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਹੋਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਆਵਰਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਜਾਪ ਕਰਕੇ, ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਇਹ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਛੂਆ ਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ ਝਲਦਾ ਹੈ। ਈਸ਼ਾਨਾ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਮ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਰਾਜਾ ਬਣੇ ਹਨ। ਗੌਤਮ ਨੇ ਇਹ ਆਵਰਨ ਲੈ ਕੇ ਕਾਮਯਾਬੀ ਪਾਈ, ਅਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਇਹੀ ਧਾਰ ਕੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬਣੇ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜੇ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਆਚਰਨ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਆਵਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਨਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਦਮਯੰਤਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ ਹਰਿ ਨੂੰ ਝਲਦਾ ਹੈ, ਉਂਝ ਹੀ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਮੈਨੂੰ ਕਠਿਨ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਝਲਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਆਵਰਨ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸਮਪੰਨਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਇਸ ਆਵਰਨ ਨਾਲ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤੁਲਸੀ ਇਸ ਆਵਰਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਕਾਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਨ ਦੀ ਦੇਵੀ ਵੀ ਇਹ ਆਵਰਨ ਲੈ ਕੇ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਅਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਭਗਤ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਆਵਰਨ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਇਸ ਆਵਰਨ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਉਤਾਨਪਾਦ ਵਰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਸਮੂਹ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਆਵਰਨ ਦਾ ਛੰਦ ਸ਼ਿ-ਛੰਦ, ਗਾਯਤਰੀ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਦੇਵੀ ਰਾਸੇਸ਼ਵਰੀ ਆਪ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਭਗਤ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਰਾਜ ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਆਵਰਨ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ, ਪ੍ਰਿਯ। ਮੈਂ ਇਸ ਆਵਰਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਵਿਣੁ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਕਾਮਧੇਨੁ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੋਪੜੀ, ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਿਰ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜੋ ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੱਲਾਂ, ਨੱਕ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। 'ਓਮ ਰਾਮ', ਰਾਸੇਸ਼ਵਰੀ ਮੋਢਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅੰਤਕਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛਾਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, 'ਙੇਨਤਂ' ਅੰਤ ਅਤੇ 'ਸ੍ਵਾਹਾ' ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਪੂਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪੂਰਬ ਵਿਚ ਰਾਧਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅੱਗ ਵਿਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰੀਆ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਪੱਛਮ ਵਿਚ ਨਿਰਗੁਣ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵਿਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਦੇਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿਚ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਜੋ ਸਭ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਤ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਵਿਣੁ ਦੀ ਮਾਂ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਗੁਰੂ ਦੀ ਵਸਤ੍ਰ, ਆਭੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜੇ ਇਸ ਆਵਰਨ ਦਾ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਆਵਰਨ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ, ਇਸ ਆਵਰਨ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿਚ ਬਚਾਇਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਇਹ ਆਵਰਨ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਖੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬੱਲਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਬੱਲਾ ਨੇ ਇਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਇਸ ਆਵਰਨ ਦਾ ਨਿੱਤ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।