ਰਾਧਾ ਜੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਜਦੋਂ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਰਾਧਾ ਜੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼্ণ ਨੇ ਹਾਸੇ ਭਰੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਮੁਖ ਵਾਲੀ!” ਇਸ ਉੱਤੇ ਮਾਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ! ਤੂੰ ਤਾਂ ਸਦਾ ਹੀ ਮੇਰੀ ਜਾਨ, ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਜਗਤ ਮਾਤਾ! ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਬਚਨ ਝੂਠੇ ਹਨ।” ਕ੍ਰਿਸ਼্ণ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, “ਸਾਡੇ ਬਚਨ ਸੱਚੇ ਹਨ; ਜੋ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, ਉਹੀ ਤੂੰ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਕਰ ਸਕਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।” ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਵੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਨਿਰਗੁਣ ਵੀ। ਤੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਰੂਪ, ਅਰੂਪ, ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ, ਜੋ ਧਰਮੀ ਜਨਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਤੁਲਸੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਪੁੰਨ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਗੰਗਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ ਤੂੰ ਰਾਧਿਕਾ ਹੈਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵੀ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਰਥ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਉਹ ਮੁਰਦਾ ਵਰਗੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਾਰਾਇਣ, ਤੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਜੋਂ, ਜਗਤ ਦੇ ਰਾਖੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣਦੇ ਹੋ। ਸੇਸ਼ਨਾਗ ਨੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ, ਜੇਕਰ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਯ ਤੇ ਜਾਨੋ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕੁੰਭਾਰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਘੜਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਅਸਮਰਥ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਯ ਤੇ ਅਸਮਰਥ ਹਾਂ। ਅੱਗ ਵਿਚ ਜਲਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਅੱਗ ਵੀ ਬੇਅਸਰ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਵ ਭਰ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਰਾਧਾ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਅਰਧਾਂਗਨੀ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ (ਪਾਰਵਤੀ) ਨਾਲ ਏਕ ਰੂਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਸ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਰਾਧਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸੁੰਦਰ, ਚੰਗੀ ਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪਤਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰੀ (ਸਤੀ) ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੋਇਆ। ਇਕ ਵਾਰ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸੁਖ ਲੈ ਲਈ ਗਈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਥਾ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਪੁਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਰਾਧਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸੁਖਮਈ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਔਰਤ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹ्मਵੈਵਰਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਦ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸੰਵਾਦ, ਹਰਾ ਤੇ ਗੌਰੀ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ, ਅਤੇ ਰਾਧਿਕਾ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਪਚਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ “ਰਾਧਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਕਥਾ” ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਮੰਤਰ ਬਿਆਨ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੁਣਾਂਗੀ।” ਮਹੇਸ਼ਵਰ (ਸ਼ਿਵ ਜੀ) ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਮੰਤਰ ਮੈਨੂੰ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ, ਉੱਚਾ ਸੱਚ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਸਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤਰ ਲੈ ਕੇ ਹੀ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮਾਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਬਣੀ। ਇਹ ਮੰਤਰ ਲੈ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤਰ ਲੈ ਕੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ (ਲਕਸ਼ਮੀ) ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਵਿਸ਼ਵ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਅਥਾਹ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਮੰਤਰ ਧਾਰਨ ਤੇ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਹਰ ਥਾਂ ਗਵਾਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਵੀ ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੇ ਉਚਾਰਨ ਤੇ ਧਾਰਨ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਹੋਏ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜ੍ਞ ਕੀਤਾ। ਅੱਗ ਨੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਲੈ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਧਾ ਜੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ।