ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਦੀ ਮਹਾਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਸਨ, ਸੁਚੱਜਾ ਕਪੜਾ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਲੇਪ ਲਿਆਇਆ। ਫਿਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ, ਪਾਨ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਹਰ ਇਕ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਭਾਵਨਾ ਭਰਕੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਤੱਤ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਾਤ੍ਰ ਭੀ ਸੀ, ਜੋ ਅਮੋਲਕ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਫ਼ੀਸ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਸਚੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਸਰ, ਅਤੇ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਪਾਣੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਸੱਜੇ ਵੱਲ ਮੁੜਦੇ ਸ਼ੰਖ ਵਿੱਚ, ਕੁਸ਼, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁਗੰਧਤ ਸਨ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੁਖਮ ਪਿਸਾਈ ਹੋਈ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਲੇਪ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਰੇਸ਼ਮ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਮਹਿਕ ਵਾਲੀ ਧੂਪ ਬਣਾਈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਲੱਕੜੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਪਦਾਰਥ ਮਿਲਾਏ ਗਏ। "ਹੇ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਮਾਤਾ," ਰਾਜਾ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, "ਇਹ ਰੌਸ਼ਨ ਰਤਨ-ਜੜਿਤ ਦੀਵਾ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।" ਉਸ ਨੇ ਚੰਦਨ ਲੇਪ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਰਿਜਾਤ ਫੁੱਲ, ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਤੇ ਆਨੰਦਦਾਇਕ ਆਵਲੇ ਦਾ ਸੁਗੰਧਤ ਚੂਰਨ, ਅਤੇ ਅਮੋਲਕ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਬਾਜੂਬੰਦ ਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ। ਪੱਕੇ ਫਲ, ਲੱਡੂਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਮਿੱਠਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹੋਰ ਭੋਜਨ ਭੀ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ। ਕੈਫ਼ੂਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਰਚਿਤ ਸੁੰਦਰ ਪਾਨ ਪੱਤਾ, ਰਤਨ-ਜੜੇ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੁਆਦਿਸ਼ਟ ਭੋਜਨ ਵੀ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। "ਹੇ ਮਾਤਾ, ਇਹ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਖਾਸ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਸੋਫਾ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਮੁਠੀਆਂ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕੀਤੇ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ ਵਿਚ ਮਾਲਾਵਤੀ ਫੁੱਲ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵਿਚ ਮਾਧਵੀ ਫੁੱਲ, ਪੱਛਮ ਵਿਚ ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾ ਫੁੱਲ, ਤੇ ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮ ਵਿਚ ਪਾਰਿਜਾਤ ਫੁੱਲ ਰੱਖੇ। ਵਰਤ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਯੂਥਿਕਾ, ਮਾਲਤੀ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਗੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਆਦਿ ਮਾਤਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਮਈ ਸ਼ਕਤੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਰੂਪ ਹੋ। ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਰਥ ਮਿਲ ਗਿਆ।" "ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਰਾਧਾ ਹੋ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਵਸਦੀ ਹੋ, ਸਭ ਸੁਭਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਤੁਸੀਂ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਹੋ, ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੱਸਦੀ ਹੋ। ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ ਚੰਦ੍ਰਵਨ ਵਿੱਚ, ਸਤਿਆ ਸ਼ਤਸ਼ૃੰਗ ਉੱਤੇ, ਪਦਮਾਵਤੀ ਪਦਮਵਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਸਰੋਵਰ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।" "ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਵਾਣੀ, ਸਾਰੇ ਸਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਾਵਿਤਰੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਵਜੋਂ ਤੁਲਸੀ ਅਤੇ ਗੰਗਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੀ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਕਲਾ, ਸ਼ਤਰੂਪਾ, ਸ਼ਚੀ ਅਤੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਹੋ। ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਅਤੇ ਉਪਅੰਸ਼ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਦੇ ਰੱਖਿਆ-ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੇ। ਜਿਹੜਾ ਭੀ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਰਗਾ ਮਹਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਕਾਰਤਿਕੀ ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੂੰ ਰਾਧਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਸਤਾ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।