ਇਕ ਵਾਰ, ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਵੈਸ਼ਣਵ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰਾਧਾ ਦਾ ਮੰਤਰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ? ਉਸ ਮੰਤਰ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਧਿਆਨ, ਸਤੁਤੀ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?” ਇਸ ਉੱਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ, “ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਕਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ ਰਾਧਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਹੈ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਧਿਕਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ, ਤੱਤਵ ਸ਼ੁੱਧੀ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ-ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ ਸਿਖਾਏ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਾਮ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਧਿਆਨ ਵੀ ਦੱਸਿਆ। ਰਾਧਾ ਜੀ ਦੀ ਕਾਂਤੀ ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਕ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੀ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਜੋਤ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ, ਨਰਮ ਕਮਰ ਅਤੇ ਪਟਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਪੱਕੇ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਰਗੀਆਂ ਲਾਲ ਹੋਠਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਦੰਦ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਏ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਜੂਬੰਦ, ਕੰਗਣ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਪਾਜੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਗਲ ਤੇ ਅਮੋਲਕ ਹਾਰ, ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਗਹਿਣੇ ਹਨ। ਰਾਧਾ ਜੀ ਦੇ ਵਾਲ ਸੁੰਦਰ ਜਾਸਵੰਤ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਸਬ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਪੰਖੇ ਹਿਲਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਦਾ ਮੱਥਾ, ਵਾਲਾਂ ਹੇਠ, ਸੁੰਦਰ ਸਿੰਧੂਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਰਾਧਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੀ। ਉਹ ਮਹਾ ਵਿਣੂ ਦੀ ਰਚਨਹਾਰ ਅਤੇ ਸਭ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਰਾਧਾ, ਰਾਸ ਰੰਗ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਵੈਸ਼ਣਵੀ, ਵਿਣੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਮੰਗਲਮਈ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜੋ ਰਾਸ ਦੇ ਨਾਥ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਹੈ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਧਿਆਨ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ, ਇੱਕ ਫੁੱਲ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੁੜ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਥ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਨ, ਵਸਤ੍ਰ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਪਣ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਲੇਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਭੋਜਨ, ਪਾਨ, ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਭੀ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਚੀਜ਼ ਰਾਜਾ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਸਹਿਤ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਐਸਾ ਪਾਤ੍ਰ ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ—ਅਮੋਲਕ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜਿਆ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਨਾਜੁਕ। ਉਸ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਸੱਚੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਸਾਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਪਾਣੀ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਜੇ ਵੱਲ ਘੁੰਮਦੇ ਸ਼ੰਖ ਵਿੱਚ, ਕੁਸ਼ਾ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਬਹੁਤ ਸੁਗੰਧੀਦਾਰ। ਚੰਗਾ ਚੰਦਨ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਮਲਾਇਮ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਇਆ। ਦਰਖ਼ਤ ਦੀ ਗੂੰਦ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਇਆ। “ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ, ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰਤਨ-ਜੜਤ ਦੀਵਟੀ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।” “ਇਹ ਪਾਰਿਜਾਤਾ ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਹੈ।” “ਇਹ ਸੁਗੰਧਤ ਆਂਵਲੇ ਦਾ ਚੁਰਣ, ਬਹੁਤ ਮਲਾਇਮ ਤੇ ਮਨੋਹਰ, ਲਓ।” “ਇਹ ਬਾਜੂਬੰਦ ਤੇ ਕੰਗਣ, ਅਮੋਲਕ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਟ ਹਨ।” “ਇਹ ਪੱਕੇ ਫਲ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਲੱਡੂਕਾ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣੇ ਹੋਏ, ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਹਨ।” “ਇਹ ਚੰਗਾ ਤੇ ਮਨੋਹਰ ਪਾਨ, ਕਮਫਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।” “ਇਹ ਸੁਆਦਲੇ ਤੇ ਮਨੋਹਰ ਭੋਜਨ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।” “ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਮੰਜੀ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰ ਨਾਲ ਬਣੀ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੀ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਟ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਠੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਪਿਆਰੀ, ਇਹ ਸਭ ਕੰਮ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ (ਦੱਖਣਾਵਰਤ) ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।