ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਵੱਲ ਭਗਤੀ ਜਾਗਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ-ਪੱਥਰ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਭਗਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਥੋੜਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਜਨਮ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਮੰਤਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚਾ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹੈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੋਢ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਸੁਤਪਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਮਹਿਲਾ ਦਇਆ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਭਟਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸ਼ਕਤੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅਧੀਸ਼ਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੋਗੇ। ਜੋ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਭਗਤ ਉਸ ਨਿਰਗੁਣ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਦਇਆਵਾਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਭਗਤ ਇਹ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਓ। ਜਦ ਤਕ ਧਰਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨਮੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਤਕ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਵੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇਹ ਪਾਣੀ ਪਾਪ ਤੇ ਰੋਗ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਨਾਰਦਨ ਹੈ—ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੂਜਾ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪਿਆ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ। ਰਾਧਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਸਤੋਤ੍ਰ, ਰਖਿਆ-ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਜਾ, ਜਲਦੀ ਤੁਰ ਜਾ," ਤੇ ਤਪ ਕਰਣ ਚਲੇ ਗਏ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰੋਏ। ਸੁਯਜ੍ਯ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਜਾ ਕੇ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰੀ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਗੋਲੋਕ ਚਲੇ ਗਈ। ਗੋਲੋਕ ਸੋਹਣੇ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੌ ਚੋਟੀਾਂ ਸਨ। ਗੋਲੋਕ ਗਾਵਾਂ, ਗੋਪਾਂ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਤੇ ਸੇਵਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਅਨੇਕ ਅਚੰਭੇ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਾਰਿਜਾਤ ਰੁੱਖਾਂ ਤੇ ਕਾਮਧੇਨੂਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਵੈਕੁੰਠ ਤੋਂ ਵੀ ਪੰਜ ਸੌ ਕਰੋੜ ਯੋਜਨ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਸੀ। ਇਹ ਆਤਮਾ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਧਰਮ, ਖ਼ੁਦਰਾ, ਵਿਰਾਟ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਗੰਗਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਸਕੰਦਾ, ਨਰਾ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਪਵਨ, ਵਰੁਣ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਪਰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਗੋਲੋਕ ਰਤਨ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਨੌਜਵਾਨ ਗਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਰਦ-ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੇ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਰਮ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸੀ।