ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਸੌ ਸਾਲ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਇੱਕ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮਹਾਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਮੂਲ ਸਰੂਪਾ ਹੈ। ਇਹ ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਨਿਰਗੁਣ ਤੱਤ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਣ-ਰੂਪਾ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਿਯ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਹੀ ਸਰਵੋਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਨਾਰਾਇਣ ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਗੌਲ, ਗੋਪੀਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਵੱਛੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਰੂਪ ਮਹਾਵਿਸ਼ਣੂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਯੋਗ ਨਿਦ੍ਰਾ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਦਿਨ, ਜੋ ਸਮਾਂ ਮਾਪਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਮੁਲਕ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੌਣ ਦੀ ਚੌਕੀ ਉੱਤੇ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁੜ ਜਾਗਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮੁੜ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹਦੇ ਗੁਣਗਾਨ, ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ, ਉਸ ਦੀ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈ ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ। ਸੁਯਜ੍ਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਆਯੁ ਖਤਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਤ੍ਵ ਗੁਣ ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ ਸ਼ਿਵ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਵਿਘਟਨ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਿਵ ਨਿਰਗੁਣ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਜੋ ਮਹਾਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਮੂਲ ਸਰੂਪਾ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ? ਸੁਤਪਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਸਮੇਤ, ਵਾਪਸ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ। ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮਿਆਂ ਦੇ ਵਿਘਟਨ ਸਮੇਂ, ਮੌਤ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ? ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਾਥ, ਸ਼ੰਭੂ ਸਤ੍ਵ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਤੇ ਨਿਰਗੁਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੌਤ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮੇਰੇ ਪੂਜਨੀਯ ਗੁਰੂ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ। ਸ਼ੰਭੂ ਨਾਰਾਇਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਨਿਰਗੁਣ ਪੁਰਖ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪ ਹੀ ਸਗੁਣ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਦਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਚਿੰਗਾਰੀ ਅੱਗ ਦੀ। ਹਰ ਯੁਗ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਮੌਤ ਦੀ ਧੀ ਵਲੋਂ ਜਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਪਲਕ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪਤਨ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਰਾਧਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਆਯੁ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਸ ਗਰਭ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਵਿਛੋੜੇ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਰੋ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਬੱਚੇ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਵਿਰਾਟ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਸੁਯਜ੍ਯ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ: ਮੇਰਾ ਸ਼ਾਪ ਵੀ ਭਗਤੀ ਵਾਸਤੇ ਵਰਦਾਨ ਬਣ ਗਿਆ। ਹਰਿ ਦੀ ਭਗਤੀ ਬਹੁਤ ਦੁਲਭ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ। ਮੇਰੀ ਕਾਮਨਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਜਾਗੇ। ਮੇਰੇ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਤੀਰਥ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ-ਪਥਰ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਜਨਮ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਦਾ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਹੈਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ, ਜੋ ਕੋੜ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਾਂ, ਇਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ਿ। ਸੁਤਪਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਜੋ ਦਇਆ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਭਟਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।