ਨਦੀਜੰਘਾ ਅਤੇ ਬਕਾ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਉਥੇ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਯੁ ਇੱਕ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਸਾਵਿਤਰੀ, ਵੇਦ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸਥਾਪਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੈष੍ਣਵ ਵੀ, ਅਖੀਰਕਾਰ ਨਾਰਾਇਣ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੰਧਕਾਰ ਦੀ ਗੁਣਤਾ ਵੀ ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ ਮਹਾਦੇਵ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਸ਼ੰਭੂ ਅਤੇ ਮਹਾਵਿਸ਼ਣੂ ਤਿੰਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਆਖਾਂ ਦੀ ਪਲਕ ਝਪਕਣ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੇ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ। ਉਹ ਨਿਰਗੁਣ, ਸਦੀਵੀ ਅਤੇ ਆਦਿ-ਅੰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਦਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਸੱਠ ਡੰਡਿਆਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮਹਾਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਮੂਲ ਹੈ। ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਵੀ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਨਿਰਗੁਣ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਆਪਣੇ ਅਨੇਕ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗੋਪ, ਗੋਪੀਆਂ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਬੱਛੜੇ—ਹੇ ਰਾਜਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਛੋਟੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਮਹਾਵਿਸ਼ਣੂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਯੋਗ ਨਿਦ੍ਰਾ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਦਿਨ ਦਾ ਨਾਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਣਮੁੱਲੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸੋਫੇ ਉੱਤੇ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁੜ ਜਾਗਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮੁੜ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ, ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ, ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ। ਸੁਯਜ੍ਞ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਤ੍ਵ ਗੁਣ ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ ਸ਼ਿਵ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਲੀਨ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਵੀ ਨਿਰਗੁਣ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰਮ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਮਹਾਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਮੂਲ, ਕਿਵੇਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ? ਸੁਤਪਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਮੇਤ, ਵਾਪਸ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੀ ਹੈ—ਹੇ ਰਾਜਨ—ਉਹੀ ਮੁੱਖ ਹੈ। ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮਿਆਂ ਦੇ ਲੀਨ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਮੌਤ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਉੱਠਦੀਆਂ ਹਨ? ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਭੂ ਵੀ, ਸਤ੍ਵ ਅਤੇ ਨਿਰਗੁਣ ਦੋਵੇਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੌਤ ਦੀ ਧੀ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਪੂਜਨੀਕ ਆਚਾਰਯ ਸ਼ਿਵ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੰਭੂ, ਨਾਰਾਇਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਨਿਰਗੁਣ ਪੁਰਸ਼ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪ ਹੀ ਸਗੁਣ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਅੰਸ਼ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਚਿੰਗਾਰੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਮੌਤ ਦੀ ਧੀ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਕ ਪਲਕ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਪਤਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਣ ਵਿੱਚ ਸੰਚਿਤ ਕੀਤਾ। ਰਾਧਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਆਯੁ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਗਰਭ ਧਾਰਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਵਿਗੜ ਗਿਆ। ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਰੋਈ। ਉਸ ਬੱਚੇ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਵਿਰਾਟ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਸੁਯਜ੍ਞ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰਾ ਸ਼ਾਪ ਵੀ ਭਗਤੀ ਲਈ ਵਰਦਾਨ ਬਣ ਗਿਆ। ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ, ਸਭ ਸੁਭਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਭ ਹੈ।