ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਮਰਯਾਦਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਚਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਜਿਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਰਦ 'ਮਾਂ' ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਡੋਰ ਤੁਰੰਤ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅਣਗਿਣਤ ਯੁੱਗਾਂ ਲਈ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਨਰਕ ਦਾ ਦਰਦ ਘੜ੍ਹੀ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦਾ, ਤਲਵਾਰ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖਾ, ਬਰਛੇ ਵਾਂਗ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਪਦਾ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰੇ। ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅੱਜ ਮੈਂ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਆਸਥਾਨ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗੀ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ, ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਚਲੀ ਗਈ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਕਾਮਦੇਵ ਅਤੇ ਗੋਆਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਿਛਲਾ ਜਨਮ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤਪਸਵਿਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਗਲਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਿਗਰ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਕਿੱਥੇ ਜਨਮੇ ਅਤੇ ਕਿੰਨੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ?" ਤਦ ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਉਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕਾਰਿਗਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ, ਹਰ ਸਮੇਂ, ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਅਜੋਕੇ, ਅਨੋਖੇ, ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਤੇ ਮਨੋਹਰ ਹੂੰਨਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੂੰਨਰ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਤਪਸਵਿਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਹੋਸ਼ ਗਵਾ ਬੈਠਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਨਾ ਸੋਚ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ। ਮੈਂ ਖੁਦ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਵੇਂ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਗੋਆਲਣ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਮੈਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਗੰਗਾ ਕੰਢੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਾਪ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ? ਇਹ ਭਾਰਤ ਧਰਤੀ ਕਰਮ ਭੂਮੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ।" "ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਨਾਰਾਇਣੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰੀ ਵਸਤੂਆਂ ਵਿੱਚ ਲਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੰਢੇ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਜੇ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪਾਪ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਮਲਯਾ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਇੱਕ ਸੁਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਇਕਾਂਤ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਨੂੰ ਗਰਭ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਸੀ। ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਕਲਾ-ਹੂੰਨਰ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਇਹ ਸੀ ਉਹ ਵਿਰਲੇ ਘਟਨਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਰਮ, ਤਪੱਸਿਆ, ਪਾਪ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਇਕਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।