ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਮਹਾਨ ਪਾਪਾਂ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਦੋਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਅਵੈਧ ਸੰਬੰਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਕ੍ਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਉਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਐਸੇ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਕੋਈ ਭੀ ਭੇਟ ਜਾਂ ਹੋਮ ਨਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰਦੇ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਦੋਜਾਤੀ (ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ) ਵਿਅਕਤੀ ਐਸੇ ਪਾਪੀ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਐਸੇ ਪਾਪ ਕਾਰਨ ਧਰਤੀ ਭੀ ਪਾਪੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਧੀ ਵੇਚ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦਾ ਫਲ, ਚਾਹੇ ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ, ਸਭ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਪਾਪੀ ਦਿਨ ਰਾਤ, ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਰਕ ਦੇ ਕਲੇਸ਼ ਸਹਿੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਭਿਆਨਕ ਪ੍ਰਲਯ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਗੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂ (ਕੀੜਾ) ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੋੜ੍ਹ ਅਤੇ ਨਪੁੰਸਕਤਾ ਵਾਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਅਤਿਥੀ ਦੀ ਉਪੇਖਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਭੀ ਐਸਾ ਹੀ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਉਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਘਰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ! ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ' ਵਾਲਾ ਬਾਵਨਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਜੋ ਸੁਯਜ್ಞ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਰਾਧਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਹਰਾ ਤੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਸੰਵਾਦ, ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਜਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੋ ਅਤਿਥੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?" ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਦੋਂ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਉਸ ਘਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮੀ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸਨ, ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਲੱਕੜ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਦਯਾਲੂ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਆਪ ਜੀ ਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ? ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਆਏ ਹੋ?' ਰਾਜਾ ਨੇ ਅੱਗੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਵਿਸ਼ਣੂ ਜੀ ਹੋ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਏ ਹੋ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ! ਤੁਹਾਡਾ ਗੁਰੂ ਕੌਣ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਮੇਰਾ ਪੂਰਾ ਰਾਜ, ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਖਜ਼ਾਨਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾ ਅਤੇ ਸੱਤ ਖੰਡਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਸ ਹਾਂ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੋ।' ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੱਸ ਪਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਅਤਿਥੀ ਬੋਲੇ, 'ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਚਾਹੀਦੀ ਇਸ਼ਟ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰੀ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ।' 'ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ, ਜਨਮ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਮਿਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ, ਲਈ ਘੀ ਦੀ ਹੋਮ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਰਾਜਨ! ਵਿਰੂਪ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਮਹਾਦੇਵ ਹਨ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹਨ।' 'ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਸਤੂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲੇ।