ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁਝ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅਸਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਤਕ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਯਾਨੀ ਦੁਜਾਤੀ ਬਣ ਕੇ, ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤਕ ਨੀਚ ਜਾਤ ਦੀ ਔਰਤ ਦਾ ਪਤੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪਾਪੀ ਗਰਭਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਫੇਰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਮੱਛੀ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਥੋੜਾ ਥੋੜਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸੁਯਜੰਜ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਔਰਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੀ ਪਾਪ ਹੈ? ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਸਤੇ ਬਲਦ ਚੁੱਕਣ ਵਿੱਚ ਕੀ ਦੋਸ਼ ਹੈ?" ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: "ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਇਕਹੱਤਰ ਯੁਗਾਂ ਤਕ ਅਸੀਪਤ੍ਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਧਾ ਤੇ ਚੂਹਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।" ਜਰਤਕਾਰੂ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਯਾਨੀ ਅਣਮੱਤਾ, ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਬਲਦ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਪਾਪ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭੁੱਖੇ ਜਾਂ ਤਰਸੇ ਹੋਏ ਬਲਦ ਨੂੰ ਤਪਦੇ ਸੂਰਜ ਹੇਠ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਿਹੜਾ ਭੋਜਨ, ਪਖਾਨਾ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਪਿਸਾਬ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਲਾਰ ਦੇ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਹਨ। ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਉਸਨੂੰ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਐਹੋ ਜਿਹਾ ਪਾਪੀ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਗੋਬਰ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਜਨਮਾਂ ਤਕ ਉਹ ਗਿੱਧ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤਕ ਗਿੱਦੜ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਰਾਜਨ! ਜੇ ਕੋਈ ਉਮਰ ਜਾਂ ਲੰਬਾਈ ਮਾਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਪਾਪ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਕ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਪਾਪੀ ਗਰਭਾਂ ਅਤੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਖਰਕਾਰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੈ। ਸੁਣੋ—ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਯਾਨੀ ਅਣਮੱਤਾ, ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ ਜੋ ਨੀਚ ਜਾਤ ਦੀ ਔਰਤ ਦਾ ਪਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਐਹੋ ਜਿਹਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਕੀੜਿਆਂ ਦਾ ਖੁਰਾਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਨਿਸਚਤ ਹੀ ਕਿਸੇ ਵੈਭਿਚਾਰੀ ਔਰਤ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" ਸੁਯਜੰਜ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸ਼ਾਪਨਾ ਵੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਲੱਗਦੀ ਹੈ—ਕਿਸ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ? ਮੈਂ ਧੰਨ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਉਹ ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ?" ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਬੋਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।" ਨਾਰਾਯਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਜੋ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣੋ—ਜਿੰਨੇ ਧੂੜ ਦੇ ਕਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਤਨੀ ਵਾਰੀ ਉਸਨੂੰ ਗਰਮ ਅੰਗਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਬਲਦੇ ਪਿਸਾਬ ਨੂੰ ਪੀਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਕਲੀਫ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਹਾਂਪਾਪੀ ਗੋਬਰ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਕੋਲ ਨਾ ਜ਼ਮੀਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਸੰਤਾਨ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਵੀ ਆਖਿਆ: "ਉਹ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣੋ—ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੀ ਰਾਜ ਗਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਉਹ ਪਾਪੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਮਬੇ ਨਾਲ ਉਬਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ।" ਦੇਵਲਾ ਨੇ ਵੀ ਆਖਿਆ: "ਉਹ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਮਹਾਂਪਾਪੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।" ਜੈਗੀਸ਼ਵਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਜੇ ਕੋਈ ਬੋਲ ਕੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇੱਕ ਔਰਤ, ਜੋ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਪਾਪੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਹਿਣ ਤਕ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਵਾਲਮੀਕਿ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਣਮੱਤਾ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।