ਰਾਧਾ ਦੀ ਕਥਾ, ਹਰਾ ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, 'ਸੁਯਜ्ञ ਦੀ ਕਹਾਣੀ' ਦੇ ਪਚਾਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਆਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਸਮਝਾਓ।" ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨੇ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਬੋਲਣਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ।" ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ, ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ, ਪਿਤਰ, ਅੱਗ ਤੇ ਦੇਵਤੇ—ਇਹ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਆਏ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਚਮਕ ਖੋਹ ਲਈ।" ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਨਵੇਂ ਮੱਖਣ ਵਾਂਗ ਨਰਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮਾਫ ਕਰੋ, ਆਉਣ ਤੇ, ਓ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ।" ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਮਹਿਮਾਨ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਿਤਰ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅੱਗ ਨਿਰਾਸ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਜਿਹੜੇ ਔਰਤਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਉਪਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਵਿਅਭਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਾਸਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀ ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਆਪਣਾ ਪਾਪ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਣੀ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਰਾਜੇ ਦੀ ਗਲਤੀ ਮਾਫ ਕਰੋ ਤੇ ਜਾਓ, ਬੱਚੇ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ," ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਪੁਲਹਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਿੰਨ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰੋਜ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਖਸ਼ਤਰੀ ਹੋ ਕੇ ਵਾਧਾ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਜੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਰੋਜ ਨਾ ਰੱਖੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਰਹੇ, ਉਹ ਵੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਤੁ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਉਪਨਯਨ ਸੰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਨਾਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਗਰੀਬ, ਨਿਸ਼ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਨਿਸ਼ਪਤਨੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਅੰਗਿਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬਲਦ-ਢੋਣ ਵਾਲਾ ਬਣੇਗਾ।" ਮਰੀਚੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤਿ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਤੇ ਨਾਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ..." ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੰਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇ..." ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭਗਤਿ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਜਨਮ ਮਿਲੇਗਾ।" "ਉਹ ਮੂੜ੍ਹਾ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਹਥਨੀ ਦੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ," ਕਿਹਾ। ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਕੋਈ ਦੇਖ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੂਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਝੂਠਾ ਗਵਾਹ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਭ ਕੁਝ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਹਾਏ, ਮੈਨੂੰ, ਮੂੜ੍ਹ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਔਰਤਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਜਾਂ ਉਪਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਵਿਅਭਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ..." ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਅਨਾਜ ਤੇ ਜੌ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਫਿਰ, ਸੌ ਦਿਵਿਆ ਗਾਂਵਾਂ ਸਮੇਤ ਉਪਯੋਗੀ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਪਰ, ਤਪ ਕਰ ਕੇ ਵੀ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।" "ਅਪਰੋਕਸ਼ ਸੰਘਾਰ ਦੇ ਲਈ, ਅੱਧਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਕਾਲਸੂਤਰ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਫਿਰ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਫਿਰ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ, ਇੱਕ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਗੂ ਵਿੱਚ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਰਾਜੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਅਕ੍ਰਤਘਨ (ਅਨੁਕ੍ਰਿਤ) ਨੂੰ ਕਿੰਨੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਸ-ਕਿਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਕੀ ਪਾਪ ਹੈ?" ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹਰ ਇੱਕ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸੱਚ, ਧਰਮ, ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ, ਤੇ ਤਪ ਵਿਚ ਡਟਿਆ ਰਹੇ, ਗੁਰੂ, ਦੇਵਤਾ, ਚਾਹੀਦੇ ਕੰਮ, ਤੇ ਦੁਜਾ-ਜਨਮੀਆਂ ਦੀ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਵਿਚ, ਜੋ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ 'ਅਕ੍ਰਤਘਨ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਤੇ, ਰਾਜੇ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਜਿਹੜੇ-ਜਿਹੜੇ ਨਰਕ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਸੁਯਜ्ञ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ, ਦੱਸੋ।