ਇੱਕ ਵਾਰ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ—ਮਾਥੇ 'ਤੇ ਲਾਲ ਚੂੜੀ ਅਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਦਾ ਚਿਨ੍ਹ ਲਗਾ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਬਾਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ: “ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਬੈਠਾ ਹਾਂ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਰੁਕ ਜਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕੋਨੇ-ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਭਟਕਦਾ ਫਿਰਿਆ। ਰੰਭਾ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਕਾਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈਂ।” ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਦੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿਚ, ਉਹ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ—ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। “ਤੇਰੇ ਜੋਵਨ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਤੇ ਤੇਰੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਹੀ ਹਿੱਸੇ ਆਈ। ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਮੌਤ ਦੀ ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।” ਫਿਰ, ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਤਨਮਾਲਾ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੈ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਤੋਂ ਆਈ। ਕਾਮਦੇਵ ਤੋਂ ਕਾਮਸ਼ਾਸ਼ਤਰ ਆਇਆ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਗਹਣੇ—ਇਹ ਸਭ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਲੱਭਣ ਲਈ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਮੁਸਕਰਾ ਉਠੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਮੈਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਇੱਕ ਗੱਲ ਕਹਾਂਗੀ, ਹੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਡੂਬੇ ਹੋਏ। ਮੈਂ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਉਸ ਲਈ ਸਜੀ ਹੋਈ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਕਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਹਾਂ। ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਗੁਰੂ, ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਹੈ। ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵੀ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਸਤਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰੇ, ਉਸ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਦੀ ਡੋਰ ਕੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਪਾਪ ਹੈ। ਉਹ ਕਿੰਨੇ-ਕਿੰਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” “ਉਹ ਨਰਕ—ਕੁੰਭੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋਲ, ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼, ਬਰਛੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਪਿਘਲਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਗਰਮ—ਇਹ ਪਾਪ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਹੈ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਕਾਮ ਦੇ ਘਰ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਕੋਲ।” ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਉਸ 'ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਕਾਮਦੇਵ ਅਤੇ ਗੋਪ ਦੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਆਪਣੀ ਪਿਛਲੀ ਜਨਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਜਨਮ ਲੈਈ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ ਬਣ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਿਘਲਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰੀਗਰ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: “ਉਸ ਨੇ ਕਿੱਥੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਕਿੰਨੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ?” ਸੁਤ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: “ਗਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਕਾਰੀਗਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਥਾਂ, ਹਰ ਸਮੇਂ, ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ—ਅਜੀਬ, ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਕੰਮ ਬਣਾਏ।