ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਅਰਧਾਂਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈਂ; ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰੋਂ ਵੱਖਰੀ ਨਹੀਂ। ਰਾਧਾ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਿਅ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤੱਬ ਸੱਚੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਇਹ ਗੁੱਝ ਸੱਚਾਈ ਨਾ ਤਾਂ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਹੀ ਅਮਰ ਧਰਮ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਦੇਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਹੁਣ, ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਅਤਿ ਅਚੰਭਤ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸੋਹਣੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ, ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਸਰਵ-ਵਿਅਪਕ ਭਗਵਾਨ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੀੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਵਿਆਸ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਜਸਮੀਨ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਥੇ, ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਸਤ੍ਰੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜੋ ਆਨੰਦ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸੀ, ਰਾਸ ਦੀ ਨਾਯਿਕਾ। ਉਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਕਰੋੜਾਂ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾਵਾਂ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਉਹ ਹੱਸ ਰਹੀ ਸੀ, ਸੁੰਦਰ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪਤਝੜ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮਣੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਗਰਮੀ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਸਤਨ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਗੋਲ ਤੇ ਉੱਚੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਮੇਰੁ ਪਹਾੜ। ਉਹਦੇ ਦੁਇ ਸਤਨ ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਸਨ। ਰਸਿਕ ਭਗਵਾਨ, ਕਾਮਨਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਦੀ ਹਾਸੀ ਤੇ ਸੋਹਣੇਪਣ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ। ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਹਰੀ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ। ਰਾਧਾ ਉਸ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਉਸਦੀ; ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਿਲਾਪ, ਰਿਹਾਇਸ਼ ਅਤੇ ਰਾਸ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ ਪਲਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਭਗਤ 'ਰਾਸ' ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਉਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਹੈ। ਰਾਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਰਾਧਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ। 'ਰਾ' ਅਰਥਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅੱਖਰ ਹੈ, ਅਤੇ 'ਧਾ' ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ। ਰਾਧਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਨੇਕ ਗੋਪੀਆਂ ਜਨਮੀ। ਰਾਧਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਹ ਚਤੁਰਭੁਜ ਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਅੰਸ਼ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਘਰ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤਲਕਸ਼ਮੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਰਾਧਾ ਆਪ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇਕ ਤਿੱਲੀ ਤੱਕ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਝੂਠਾ ਹੈ। ਪਰਮ ਤੱਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਭਗਵਾਨ—ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਸਦੀਵੀ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਰਾਧਾ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਸਤਕਰਮੀ ਸਦਾ-ਸਦਾ ਮਾਣਵਾਨ ਰਾਧਿਕਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗੋਪਾਲ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਾਧਾ ਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ। ਅਤੇ ਉਹ, ਦਵਾਦਸ਼ ਮੁੱਖ ਗੋਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਹੇ ਪ੍ਰਿਅ, ਸੁਦਾਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਈ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਇੱਕ ਸੇਵਕ ਨੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ?” ਤਦ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਇਹ ਸਭ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁੱਝ ਰਾਜ਼ ਹੈ, ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਵਿਰਜਾ ਨਾਮਕ ਸੁਭਾਗੀ ਗੋਪੀ, ਜੋ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ, ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ...