ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਜਿਸ ਔਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਵੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਦੀ ਭਗਤੀ ਸਾਰੇ ਦਾਨ, ਸਾਰੇ ਯਜ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਧਰਮਕਰਮ, ਸਚਾਈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ — ਇਹ ਸਭ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਧਰਮਵਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਹਿਣ ਤਕ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਹੌਂਠ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਮਨਸਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਧਨਵੰਤ, ਮੇਰੇ ਪਾਪੀ ਸਵਭਾਵ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰ, ਹੇ ਵ੍ਰਤਧਾਰੀ!” ਜੋ ਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ, ਭੋਜਨ, ਜਾਂ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਅਧੂਰੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਕਮਲ-ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ, ਤਦ ਭਾਸਕਰ (ਸੂਰਜ) ਖੁਦ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਸਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ, ਹੇ ਆਦਰਨੀਯ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਤੁਹਾਡਾ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਧਾ ਪਲ ਵੀ ਗੁੱਸਾ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਭਸਮ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹੋ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋ।” ਸੂਰਜ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁਇਜਨ (ਰਿਸ਼ੀ) ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਟਿਕਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ, ਸ਼ਿਵ, ਆਪਣੀ ਇਸ਼ਟ ਦੇਵੀ ਹਰੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇਸ਼ਟ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੁਰੰਤ ਬੋਲਿਆ, “ਜੇ ਕੋਈ ਪਤਨੀ ਛੱਡੀ ਹੋਈ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੇ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਸੰਨਿਆਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਭਿਖਾਰੀ, ਜਾਂ ਅਰਣਯਵਾਸੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਪਤੀ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ ਵੈਰਾਗ੍ਯ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ...” ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਜਰਤਕਾਰੂ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਏ। ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਹੱਥ ਦੇ ਛੂਹੇ ਨਾਲ, ਤੁਰੰਤ ਗਰਭ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਰਤਕਾਰੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਸਵਯੰ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ, ਧਰਮਵਾਨ, ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਤਪਸਵੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਗੁਣਵਾਨ — ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਕਰੇਗਾ।” ਜੋ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ, ਗੁਣਵਾਨ, ਪਤੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਅਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਮਿੱਤਰ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਔਰਤ ਗਰਭ ਧਾਰਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਜਨਮਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਗੁਰੂ ਨੇ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਗਿਆਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਚਿੰਤਨ ਹੈ — ਉਹ ਗਿਆਨ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਗਿਆਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਸਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਰੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਨਕਲ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬੰਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੈਰੀ, ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।